κρίσμας σίτι

– Πως από τα μέρη μας άγνωστε; Ξέρεις είναι επικίνδυνα εδώ, καλύτερα πιες το τσάι σου γρήγορα

– Και γιατί είναι επικίνδυνα;

– Μια συμμορία παρανόμων τρομοκρατεί τους κατοίκους εδώ και καιρό. Κανένας δεν μπορεί να τα βάλει μαζί τους, λέγονται… ωχ να ο αρχηγός της συμμορίας με δύο πρωτοπαλίκαρά του, παίξ’ το αδιάφορος

(…)

– Γεια σου ξένε

– Γεια σου και εσένα

– Είσαι καινούριος εδώ, για αυτό θα ήταν ευγενικό να σου συστηθώ, με λένε Τζόη Χόλιντεη και είμαι ο αρχηγός από τους Στάφτ Τέρκεϊς, εμείς κάνουμε κουμάντο εδώ στην Κρίσμας Σίτι

– Χάρηκα για τη γνωριμία, εγώ ένα τσαγάκι ήρθα να πιω

– Α να και η κυρία Γουάιφ Χάουζ με τον γιο της, λοιπόν ξένε θα ξαναέρθω στο τραπέζι σου σε λίγο για να σου εξηγήσω τους κανόνες που έχουμε σε αυτό το μέρος. Πάμε παιδιά (…) Γεια σου κυρία Γουάιφ

– Εεεε.. γεια…

– Τι πίνει ο γιος σου;

– Μια σόδα του πήρα…

– Και που είναι το μελομακάρονο; Ε ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ; Ντούρολφ, βγάλε το κουτί γρήγορα, έλα μικρέ πάρε μελομακάρονο, το έφτιαξα με τα χεράκια μου, είναι χειροποίητο, πάρε

– Ε ευχαριστώ αλλά…

– Αλλά τι; ΤΙ;

– Εεε κάνω δίαιτα

– Όχι μικρέ κανείς δεν κάνει δίαιτα εδώ στην Κρίσμας Σίτι, εδώ κυβερνάμε οι Στάφτ Τέρκεϊς, λοιπόν αρνείσαι το μελομακάρονό μου; που στο προσφέρω με γιορτινή διάθεση;

– Άσε τον επιτέλους παλιάνθρωπε δεν βλέπεις, έχει γίνει διακόσια κιλά, λυπήσου τον

– Δεν πειράζει μαμά, άσε, θα πάρω ένα μελομακάρονο μόνο

– Έτσι μπράβο μικρέ, πάρε να δοκιμάσεις και έναν κουραμπιέ, είναι δικός μου με σπιτικά υλικά, ΕΙΠΑ πάρε και έναν ΚΟΥΡΑΜΠΙΕ!

– ΑΣΕ ΤΟΝ ΗΣΥΧΟ!

– Τι θες ξένε; Ζητάς μπελάδες;

– Είπα ΑΣΕ ΤΟΝ ΗΣΥΧΟ!

– Έχεις δοκιμάσει το μελομακάρονό μου ξένε και μιλάς;

– Όχι δεν το δοκίμασα και δεν θέλω να το δοκιμάσω, ΔΕΝ μου αρέσει το μελομακάρονό σου και οι κουραμπιέδες σου μου φαίνονται ξενέρωτοι!

– Ωωωωωωωω

– Αυτή η προσβολή σου δεν θα περάσει έτσι, κανείς δεν έχει μιλήσει έτσι για τα γλυκά μου, ετοιμάσου να στα μπουκώσω στο στόμα χοντρούλη μέχρι που να σκάσεις… πάνω του παιδιά… (…)

…………..ξύλο και σκηνές κουγκ φου…………..

– Ε λοιπόν νίκησες τους άνδρες μου αλλά τώρα ετοιμάσου να μονομαχήσουμε ξένε, μα εσύ είσαι ο…

– Ναι λοιπόν καλά κατάλαβες, είμαι εγώ, πες το!

– Ο Άγιος Βασίλης! Ο Σάντα φάκιν’ Κλάους! Και που ήσουν τόσο καιρό; Γιατί χάθηκες από την Κρίσμας Σίτι;

– Με είχε απαγάγει η κόκα κόλα, αλλά τους ξέφυγα και τώρα… άι εμ μπακ μπίτσιζ!

– Μικρός πίστευα σε εσένα και σε περίμενα να μου φέρεις το δώρο μου, αλλά εσύ ήρθες έφαγες το μελομακάρονο που σου είχα αφήσει και δεν άφησες δώρο, από τότε κατέληξα ότι το πραγματικό νόημα των γιορτών είναι μόνο τα γλυκά, τα γλυκά και όχι εσύ καταραμένε Άγιε Βασίλη

– Μα μην μου πεις, το Τζόη βγαίνει από το Χάρης; Ώστε εσύ ήσουν το παιδάκι… επιτέλους σε βρίσκω, ω θεέ μου τι συγκίνηση, συγχώρεσέ με… όταν εκείνη την χρονιά είχα διαπιστώσει ότι είχε περισσέψει ένα δώρο είχα λυπηθεί τόσο που σκεφτόμουν να τα παρατήσω, η ύπαρξή μου έμοιαζε χωρίς νόημα, η κόκα κόλα μου έδωσε νόημα, με φρόντισε και μου έκλεισε συμβόλαιο, δεν φαντάστηκα ότι θα με απήγαγε… μα για δες, κουβαλάω το δώρο ακόμη μαζί μου… πάρε λοιπόν μικρέ Χάρη, χρόνια σου πολλά!

– Δεν το πιστεύω, το δώρο μου! Η Μπάρμπι ζαχαροπλάστρια! Σε ευχαριστώ Άγιε Βασίλη, σε ευχαριστώ

– Εγώ σε ευχαριστώ Τζόη, γιατί μαζί σου ξανανακάλυψα το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων

– Την αγάπη και την προσφορά στον συνάνθρωπο;

– Ε όχι, μα τι λες; Τα Μελομακάρονα, είχα να φάω πολύ καιρό! Δεν θα αντισταθώ, μιαμ μιαμ, μούρλια, τέλεια τα φτιάχνεις… είμαι τόσο χαρούμενος! ΧΟ ΧΟ ΧΟ Μέλο Μακάρονα!

melomakarona