ράδιο Αναμνήσεις

«πφφφφ τίποτε καλό δεν έχει μείνει να ακούσει κανείς στο ραδιόφωνο, μόνο ποπ βλακείες για έφηβους και γυμναστήρια, και οι δυο ροκ σταθμοί της πόλης πηγμένοι στις διαφημίσεις… στο αυτοκίνητο η συντροφιά του ραδιοφώνου είναι σημαντική, θέλω να ακούω κάτι αξιοπρεπές… ας δοκιμάσω να ψάξω εκεί προς το τέλος των fm… (…) ωραία μουσικούλα παίζει εδώ, ας το αφήσω… ωωω μα που θυμήθηκαν αυτό το τραγούδι;…»

– Ακούτε το Ράδιο Αναμνήσεις

«πραγματικά Ράδιο Αναμνήσεις, θυμάμαι μάλιστα το καλοκαίρι που ήταν επιτυχία αυτό το τραγούδι…»

– Αφιερωμένο το τραγούδι αυτό σε όσους θυμούνται αυτή τη μεγάλη επιτυχία του 2003, πριν 15 χρόνια»

«ναι, την θυμάμαι σαν χθες, πως είναι δυνατόν να μην την θυμάμαι, πριν 15 χρόνια ε; πως πέρασαν έτσι τα χρόνια; θυμάμαι που είχαμε πάει με τους κολλητούς στην Σκόπελο, αλήθεια γνωστή φωνή αυτή του εκφωνητή»

– Αφιερωμένο για όσους ήταν εκείνο το καλοκαίρι σε κάποιο νησί και περισσότερο σε αυτούς που ήταν στην Σκόπελο

«πω φοβερό, ακούω καλά; είπε και ο εκφωνητής Σκόπελο; τι σύμπτωση, που να ήξερε…»

– Αφιερωμένο σε μια τυχαία καλοκαιρινή ιστορία… σε αυτούς που τους άρεσε μια Άννα, μια ξανθούλα με γυαλιά μα αρχικά δείλιαζαν να της μιλήσουν…

«καλά πλάκα κάνεις! και εμένα μου άρεζε μια Άννα και ήταν ξανθούλα με γυαλιά, θυμάμαι όμως ότι άρεζε και στον κολλητό μου…»

radio question

– τι όμορφες οι αγάπες του καλοκαιριού, συμφωνείτε; δυστυχώς όμως η Άννα άρεζε και στον κολλητό, τον Αντώνη… και τότε είναι που άρχιζε ο πονοκέφαλος

«αυτό το ραδιόφωνο διαβάζει τις σκέψεις μου; σαν να περιγράφει την ιστορία μου εκείνο το καλοκαίρι… θυμάμαι είχε αρέσει και στον Αντώνη η Άννα…»

– Σε αυτούς που η Άννα πραγματικά προτιμούσε, όχι τον Αντώνη αλλά τον Μιχάλη, αφιερωμένο το τραγούδι λοιπόν σε αυτόν τον Μιχάλη

«καλά απίστευτο, είναι σαν να αφιερώνει σε εμένα αυτό το ραδιόφωνο»

– Ο Αντώνης ήταν καλό παιδί, ήταν μπακούρι αρκετό καιρό και είχε αρχίσει να τον παίρνει από κάτω, για αυτό και ο Μιχάλης ο πιο καλός του φίλος έκανε πίσω, παρόλο που ποθούσε και αυτός την Άννα…

«θυμάμαι ότι την είχε πέσει τελικά στην Άννα, τον είχα συμβουλέψει μάλιστα να είναι χαλαρός»

– Ο Αντώνης μετά την έπεσε στην Άννα αλλά η Άννα του έριξε χυλοπιτάρα, γούσταρε τον Μιχάλη, μετά ο Αντώνης ήταν στενοχωρημένος και χρειαζόταν έναν κολλητό, όπως χρειαζόταν ο Μιχάλης παλιότερα όταν είχε χωρίσει με την Σάντρα

«για αυτό και δεν προσέγγισα και εγώ την Άννα ενώ την ποθούσα πολύ και φαινόταν να με ποθεί και αυτή… μα για στάσου είχα και εγώ μια πρώην που την έλεγαν Σάντρα τότε… τι συμβαίνει;»

– Μιχάλη όπου και να είσαι θυμάσαι;

«Μα είναι σαν να με ξέρει ο εκφωνητής, πως γίνεται; σαν να μιλάει για εμένα ακριβώς»

– Και βέβαια αφιερώνουμε σε όλους τους ακροατές μας αυτό το τραγούδι αλλά κυρίως σε έναν Μιχάλη, σε αυτόν που γεννήθηκε σαν σήμερα, στον ζεστό Αύγουστο του 1979 και εκείνο το καλοκαίρι οδηγούσε ένα μεταχειρισμένο Ρενώ (τοποθέτηση προϊόντος) με πινακίδες ΟΚΠ-5489

«μα τι συμβαίνει επιτέλους; μιλάει για εμένα χωρίς καμία αμφιβολία, ο σταθμός αφιερώνει σε εμένα προσωπικά! κάτσε να σταματήσω με αλάρμ να πάρω τηλέφωνο γιατί θα σκάσω, ίσως είναι κάποιος που ξέρω»

– Ράδιο Αναμνήσεις, παρακαλώ;

– Γεια σας θα ήθελα να μιλήσω με την παραγωγή της εκπομπής

– Παρακαλώ, είμαι εγώ που κάνω την εκπομπή, μιλήστε μου

– Ναι ήθελα να πω ότι είμαι αυτός ο Μιχάλης που αφιερώσατε μόλις το τραγούδι, μα πως γίνεται; γνωριζόμαστε;

– Μιχάλης; Πως γίνεται;

– Ναι είμαι ο Μιχάλης, ποιος είναι;

– Μα εγώ!

– Ποιος εγώ; Ποιος είστε;

– Εγώ ο Μιχάλης Μπαστουρματζόγλου, απλά το έκανα Μικέλ Μπαστουρμά για να ακούγεται πιο καλλιτεχνικό!

– Μα τι λέτε τώρα, εγώ είμαι ο Μιχάλης Μπαστουρματζόγλου

– Όχι λάθος κάνετε κύριέ μου, εγώ είμαι ο Μιχάλης Μπαστουρματζόγλου και αφιέρωνα στον εαυτό μου, αλλά…

– Μα εγώ είμαι ο εαυτός μου, ε εννοώ ο Μιχάλης, ε μα τι συμβαίνει;… δεν βγάζει κανένα λογικό νόημα…

– Ακριβώς! δεν βγάζει νόημα, αλλά σκέψου, χάσαμε την πιο ωραία γκόμενα που θα μπορούσαμε να έχουμε ποτέ για τον βλάκα τον Αντώνη που μετά μας πούλησε αισχρά όταν τα έφτιαξε με την Νικολέτα, ο γελοίος… αχ…

– Συμφωνώ, πολύ κρίμα… μα για στάσου, εσύ πως…

– Άκου βρήκα το τηλέφωνο της Άννας! πρέπει να είναι και single, μην σκέφτεσαι άλλο! Μην θες να βρεις νόημα πως γίνεται να υπάρχουν δύο πιστά αντίγραφα, δυο πανομοιότυποι Μιχάληδες Μπαστουρματζόγλου! ο σκοπός είναι να ξαναπροσπαθήσεις, έχεις άλλη μια ευκαιρία Μιχάλη, μην την χάσεις, πάρε την τηλέφωνο, εσύ πρέπει να την πάρεις, είμαι και εγώ Μιχάλης Μπαστουρματζόγλου βέβαια και θα μπορούσα να την πάρω και εγώ αλλά χαλάλι καλύτερα πάρε την εσύ! λοιπόν γράψε: 6985(…)

(…)

μπιιιιπ, μπιιιιπ…

– Ναι;

– Εεεε ίσως έκανα λάθος, μα στο τηλέφωνο της Άννας Μπολονίδη δεν πήρα;

– Ναι!

– Και ποιος είστε εσείς;

– Εγώ είμαι ο Μιχάλης Μπαστουρματζόγλου, ο άνδρας της Άννας, τώρα είναι στη θάλασσα, ποιος να της πω ότι τηλεφώνησε;

 

Advertisements