το τατού του αλλουνού

Χαμογέλασα ανοίγοντας τα μάτια μου και κοίταξα την Ανέτ. Όλο αυτό το πάθος του έρωτα που ζήσαμε λίγες στιγμές πριν ήταν κάτι τόσο συγκλονιστικό, μια εμπειρία που υπερέβαινε σχεδόν την πραγματικότητα, στιγμιαία και παροδική αλλά και αιώνια ταυτόχρονα…

Με την Ανέτ φλερτάραμε πολύ καιρό. Δουλεύουμε στο ίδιο καφέ μπαρ. Θυμάμαι την πρώτη στιγμή που την είχα δει, ήμουν στο μπαρ και αυτή είχε μπει για να ζητήσει το πόστο της σερβιτόρας. Πέρα από την φυσική ομορφιά της, είχε έναν αέρα που σε ξεσήκωνε, σε μάγευε. Όταν έπιασε δουλειά, η ασυγκράτητη επιθυμία μου να την φλερτάρω τσακίστηκε άτυχα όταν έμαθα ότι έχει δεσμό, έκοψα απότομα τα πολλά πολλά και ήμουν πάντα τυπικός. Έτσι κι αλλιώς η δουλειά του μπάρμαν έχει τα τυχερά της, οπότε ποτέ δεν είχα πρόβλημα να βρίσκω γυναίκες. Μετά από μήνες όμως, δεν ξέρω πότε ακριβώς, η Ανέτ χώρισε και ήταν ελεύθερη. Ο πρώην της ήταν εντελώς σάπιος οπότε ο χωρισμός ήταν μια λύτρωση για αυτήν, ήταν εύκολο να παρατηρήσεις ότι είχε ανέβει και η διάθεσή της… και έτσι άρχισα σιγά σιγά την προσέγγιση, δυστυχώς όμως στην αρχή δεν έβρισκα τόση ανταπόκριση όση θα ήλπιζα, ή έτσι τουλάχιστον νόμιζα…

Και μετά άρχισε μια σειρά από άβολες καταστάσεις, παρεξηγήσεις, ασυνενοησίες, αισθήματα που δεν εκφράστηκαν και άλλες δυσκολίες που παρακωλούσαν την έλξη που αναπτύσσονταν μεταξύ μας. Την έλξη που έκαιγε τα σώματά μας και τα ηλέκτρισε σαν χιλιάδες βολτ στο πρώτο μας φιλί, πριν από λίγες ώρες. Είχαμε πολλά να πούμε τώρα που ξέραμε ότι ποθούσαμε ο ένας τον άλλο και μάλιστα για τόσο πολύ καιρό! Συζητήσαμε όλα τα μικρά περιστατικά, τις σκέψεις που δεν ομολογήσαμε σε κάθε στιγμή, τις ευκαιρίες που χάσαμε για να είμαστε μαζί, τις χαζομάρες και τις ανασφάλειές μας που δεν μας άφησαν να διεκδικήσουμε την επιθυμία. Έπειτα βρεθήκαμε στο σπίτι μου, αποφασίσαμε να μην βιαστούμε, θέλαμε να χαρούμε τα σώματά μας όσο περισσότερο γίνονταν. Η Ανέτ είχε πανέμορφο σώμα. Το δέρμα της ήταν τόσο απαλό, ω πόσο ήθελα να φιλήσω αυτό το δέρμα, και πόσο αγαπούσα αυτό το όμορφο τατουάζ στον δεξί ώμο και το μπράτσο της, με τα άνθη και τις πεταλουδίτσες… Και αυτή χάιδευε και φιλούσε το δικό μου τατουάζ, έναν άγριο λύκο στο στέρνο μου αριστερά… και έτσι σιγά σιγά με απαλά χάδια παρασυρόμασταν προς ένα άγριο πάθος…

butterfly tattoo

Σηκώθηκα προσπαθώντας να μη ξυπνήσω την Ανέτ που φαινόταν να είχε αποκοιμηθεί αποκαμωμένη από το μαραθώνιο σεξ και κατευθύνθηκα προς τη τουαλέτα. Κοιτάχτηκα στον καθρέφτη, ένιωθα πολύ ωραία. Παρόλο που ήμουν κουρασμένος, ένιωθα γεμάτος από μια πυκνή ευφορία, ένα μοναδικό πανέμορφο  συναίσθημα, σαν να είχα πάρει κάποιο ναρκωτικό. Παρατήρησα το είδωλό μου, είμαι ωραίος σκέφτηκα, ένιωθα τόσο άνδρας, πολύ άνδρας, άνδρακλας λέμε. Έσφιξα τα μπράτσα μου και τους καλογυμνασμένους κοιλιακούς μου μυς σαν να παίρνω πόζα για φωτογραφία. Σαν αρχαίος Κόναν πολεμιστής ή σαν ανίκητος ατρόμητος Βίκινγκ!

Αλλά για μια στιγμή… τι συμβαίνει εδώ; Μια κραυγή μου ξέφυγε… Ααααααααααα!!!

«Τι είναι Κριστόφ;» φώναξε από μέσα τρομαγμένη η Ανέτ που προφανώς ξύπνησε απότομα από την κραυγή μου. Έτρεξα στο υπνοδωμάτιο και άνοιξα το φως… «Δες, δες»… Της έδειξα το στέρνο μου… το τατουάζ μου με τον άγριο λύκο είχε εξαφανιστεί ανεξήγητα… Αντίθετα στο δεξί μου ώμο και μπράτσο ήταν ένα άλλο τατουάζ, αυτό της Ανέτ, άνθη και πεταλουδίτσες… Η Ανέτ, πετάχτηκε από το κρεβάτι και κοίταξε με αγωνία το στέρνο της: ο λύκος του τατουάζ μου ήταν εκεί, ενώ από το δεξί της μπράτσο έλειπαν τα λουλούδια και οι πεταλουδίτσες… «Μα πως μπορεί να είναι δυνατόν;» Κοιταχτήκαμε με τρόμο. Μέσα από το τρελό τυφλό πάθος τα τατουάζ μας άλλαξαν σώμα… Δεν ήξερα πώς να νιώσω, πώς να αντιδράσω, πώς να το εξηγήσω, τι να κάνω… Η Ανέτ φαίνονταν το ίδιο χαμένη, κοιταχτήκαμε με αμηχανία, χαμογελάσαμε καθώς δεν μπορούσαμε να κάνουμε και τίποτε άλλο… Το υπέροχο σώμα της Ανέτ δεν ήταν και τόσο άσχημο με τον λύκο μου…

«Ακόμα και αν είναι έτσι, εγώ θα σε θέλω ακόμη πιο πολύ» είπε η Ανέτ. Αυτό ήταν αρκετό για να την αγκαλιάσω σφιχτά και να αρχίσουμε να φιλιόμαστε παθιασμένα, ο δεύτερος γύρος πάθους αυτής της νύχτας ήταν γεγονός και στην κορύφωση που ήρθε ταυτόχρονα και για τους δυο μας η έκσταση ήταν τόσο έντονη που ένιωσα να εκτοξεύομαι σε απροσμέτρητα ύψη, σε απέραντους ωκεανούς, σε διαγαλαξιακά μήκη και πλάτη. Η υπέρτατη ηδονή, η απόλυτη ύψιστη ερωτική παραφορά, μια εμπειρία υπερβατική, θεϊκή και όχι ανθρώπινη θα είχε αντάξιο επακόλουθο της μόνο τον θάνατο. Από την εκτυφλωτική λάμψη, το υψηλότερο δυνατόν σημείο της ηδονής της ύπαρξης, στην βύθιση στην ανυπαρξία του κενού του θανάτου. Ωστόσο ο ύπνος που ήρθε αντικατέστησε αυτόν τον συγκινησιακό μικρό θάνατο και ικανοποίησε την εξάντληση του κορμιού και του νου…

Ξύπνησα την άλλη μέρα το μεσημέρι από ένα χάδι της Ανέτ, άνοιξα τα μάτια και την είδα να μου χαμογελά γλυκά. Αγκαλιαστήκαμε σφιχτά και χουζουρέψαμε λιγάκι ακόμη. «Έχω να σου δείξω κάτι» μου είπε καθώς σηκώνονταν από το κρεβάτι. Είχε ένα τατουάζ στο δεξί μπούτι… Ήταν δύο πανέμορφοι μικροί λύκοι-κουτάβια σε μια τρυφερή αγκαλιά παιχνιδίσματος… Σηκώθηκα με αγωνία να δω στον καθρέφτη τι τατουάζ έχω εγώ… Στο στέρνο μου αριστερά υπήρχε ο λύκος, ο ίδιος λύκος, απλά τώρα ήταν μέσα σε μια αγκαλιά από λουλούδια, τριγύρω πετούσαν πεταλουδίτσες, φορούσε άνθη στο κεφάλι και μου έκλεινε το ένα μάτι γεμάτος υπονοούμενα…

Advertisements