υπέροχες δυνατότητες

Καλημέρα κόσμε, Είμαι εγώ! Εγώ, μια κινούμενη πλήξη, μια αμήχανη βαρεμάρα, μια τζάμπα ταλαιπωρία, μια άγονη ανία, μια ανηλεής κενότητα, ένα δύσμοιρο θλιβερό σαρκίο, μια ύπαρξη χωρίς κανένα ενδιαφέρον και νόημα, ένα περίτρανο τίποτε, ένα κουραστικό «είναι» χωρίς καμία δικαιολογία, μια απλά βιολογική επιβίωση, μια αδιέξοδη ασημαντότητα… Και το χειρότερο; Ούτε που θυμάμαι πως δεν ήμουν πάντα έτσι εγώ…

Ανεργία… Τρίτη χρονιά…. μερικοί θα ξέρετε για τι σας μιλάω, το μεγαλύτερο κακό είναι ότι δεν έχεις πρόγραμμα, δεν υπάρχει λόγος να κάνεις το οτιδήποτε, η βαρεμάρα, η έλλειψη στόχου και η πλήξη είναι η σκουριά που σε κατατρώει και σε σαπίζει, διώχνει το όποιο σφρίγος, την δημιουργικότητα και την φαντασία, σε ρουφάει για να καταλήξεις ένα αποκρουστικό ζόμπι σπαρίλας, ένα θλιβερό αδιάφορο φάντασμα του εαυτού σου… Το πάλεψα καλά για αρκετούς μήνες, φαίνεται όμως ότι ως εδώ ήταν οι δυνάμεις μου… εξαντλήθηκα και η μαύρη τρύπα της υπαρξιακής πλαδαρότητας με έχει καταπιεί ολοσχερώς, καμία όρεξη για τίποτε, όλα φαίνονται τόσο αστεία, τόσο κενά και ηλίθια…

Ζωσμένος με τέτοιες σκέψεις, ήταν που ξύπνησα, δεν υπήρχε κανένα πρωινό στο σπίτι, άναψα τσιγάρο, κάθισα στο γραφείο μου άνοιξα τον υπολογιστή, σε λίγες ώρες και αφού το στομάχι μου είχε κολλήσει στην πλάτη βγήκα από το σπίτι με προορισμό ένα φτηνό μαγειρείο που έχει εδώ στην γειτονιά. Σκέφτηκα ότι θα ήταν καλύτερα να καθίσω εκεί αντί να το πάρω πακέτο. Στον γυρισμό αποφάσισα να κάνω μια βόλτα…

-Ανδρέα;

-Μιχάλη;

-όχι ρε φίλε τι κάνεις; πως είσαι;

-θα μπορούσε και καλύτερα…

-ρε συ έχω να σε δω από το πανεπιστήμιο, τι κάνεις; δουλεύεις;

-μπα που τέτοια τύχη, αράζω μαζί με το 60% ανέργων και εγώ… οι γονείς να είναι καλά και ο αδερφός μου… εσύ;

-οι γονείς μου είχαν γραφείο, οπότε κάτι τσουλάει, ψίχουλα αλλά τι να κάνουμε… πάντως σίγουρα δεν είσαι από τους τύπους που δεν έχουν καθόλου ενδιαφέροντα, που κάθονται και λιμνάζουν, ακόμη σε θυμάμαι στην σχολή, ασχολιόσουν απλά με τα πάντα, φοβερός! Έτρεχες με εκατό ομάδες, σε πετύχαινε κάποιος σε όλες τις εκδηλώσεις, είχες άπειρους γνωστούς, ρε φίλε ήσουν απλά respect! Και από τα πιο ταλαντούχα άτομα που έχω γνωρίσει με τις πιο πολλές δυνατότητες… Θυμάμαι μια εργασία στου στο τρίτο έτος, μας είχες κουφάνει όλους… Φαντάζομαι και τώρα θα ασχολείσαι με διάφορα ε;

-εεεεε; Ναι κάτι κάνω και τώρα.. που και που…

(…)

Αυτή η συνάντηση με τάραξε πραγματικά… Πήγα σπίτι και άρχισα να αναπολώ τα πρώτα χρόνια στο πανεπιστήμιο, ήμουν πραγματικά δραστήριος, θυμάμαι που σκεφτόμουν συχνά πόσο κρίμα είναι που η μέρα έχει μόνο 24 ώρες και χρειάζεται να κοιμόμαστε… Μα πως κατάντησα έτσι;

Γύρισα και κοίταξα την σκονισμένη κιθάρα, ούτε που θυμάμαι από πότε έχω να την πιάσω στα χέρια μου, παλιά έπαιζα πολύ καλά, ο κολλητός ο Νικολάου ζήλευε συχνά τις ικανότητές μου και τσατιζόταν όταν ήμουν συχνά σκέτο χυμαδιό… Λοιπόν Να! Αυτό είναι! Το αποφασίζω τώρα!, θα παίζω πέντε ώρες την μέρα κιθάρα, θα αρχίσω να μαθαίνω όλα τα ωραία τραγούδια που μου αρέσουν και μόλις κάνω πρόγραμμα τρεις ώρες τουλάχιστον θα βγω σε μαγαζί και θα βγάλω και λεφτά, άσε που θα βρω και γκόμενα έτσι… Ναι αυτό είναι που πρέπει να κάνω…

«οι δυνατότητες που πραγματικά κατέχουμε είναι μόνο αυτές που έχουμε υλοποιήσει» είχα διαβάσει κάπου… πόσο σοφό! Εμπρός λοιπόν

Παίζοντας λίγες νότες θυμήθηκα ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια, ήταν γνωστού μελοποιημένου ποιητή… θυμήθηκα που και εγώ έγραφα ποιήματα παλιά, με βοηθούσαν να αυτοψυχαναλύωμαι, μου έρχεται η εικόνα της Μαρίας, της τότε κοπέλας μου, που επέμενε να πάω μερικά σε κάποιον εκδότη να τα διαβάσει, αργότερα ένας γνωστός που ασχολούνταν με εκδόσεις και τα είχε ρίξει μια ματιά είχε πει ότι ήταν πολύ καλά… δεν προχώρησα τίποτε ωστόσο… Λοιπόν Να! Αυτό είναι! Το αποφασίζω τώρα!, θα γράφω ένα ποίημα την μέρα και σε τέσσερις μήνες θα συλλέξω τα καλύτερα και θα πάω σε έναν εκδότη…

Ή μήπως να γράψω διηγήματα; Θυμάμαι αυτά που άρεσαν σε κάποιους φίλους μου, χιουμοριστικά και ανατρεπτικά… Λοιπόν Να! Αυτό είναι! Το αποφασίζω τώρα!, θα γράφω και ένα διήγημα την βδομάδα και σε πέντε μήνες θα έχω να εκδώσω ολόκληρο βιβλίο…

Αχ τι ωραία και πόσο μου άρεσε να διαβάζω, όταν είχα τελειώσει την σχολή ήθελα να βγάλω και δεύτερη σχολή, ψυχολογία ή σχολή θεάτρου… Λοιπόν Να! Αυτό είναι! Το αποφασίζω τώρα!, θα διαβάσω για σχολή θεάτρου, οι εξετάσεις είναι σε τέσσερις μήνες, έχω χρόνο… κάτσε να ψάξω την ύλη, την είχα ψάξει και παλιότερα θα είναι στα αγαπημένα, όχι εδώ, αχ τι βλέπω; το chess.net πόσο καιρό έχω να παίξω μια ωραία παρτίδα σκάκι… έχω rating 2137 σκέψου και συνεχώς βελτιωνόμουν είχα κερδίσει και έναν με 2452 μάλιστα… Λοιπόν Να! Αυτό είναι! Το αποφασίζω τώρα!, θα παίζω τρεις παρτίδες την ημέρα και όχι παραπάνω και θα μελετώ μετά τις κινήσεις, τα λάθη μου και τις κινήσεις του αντιπάλου… το σκάκι είναι συναρπαστικό παιχνίδι μυαλού, δίνει τόση ευχαρίστηση η χρησιμοποίηση της ευφυΐας μας, όμως η καλή απόδοση στο σκάκι έχει να κάνει και με την φυσική κατάσταση…

Ω μα τι ωραία που ήταν τότε που έπαιζα δυο φορές την βδομάδα ποδόσφαιρο, ήμουν από τους καλούς και κάθε φορά όλοι με ήθελαν στην ομάδα τους… για αυτό έχω πέσει ψυχολογικά, είναι που δεν αθλούμαι, Λοιπόν Να! Αυτό είναι! Το αποφασίζω τώρα!, τρεις φορές την βδομάδα γυμναστήριο…

Καλά όλα αυτά αλλά μου φαίνεται ότι έχω ξεχάσει την μεγάλη μου αγάπη για την γλυπτική και την ζωγραφική, θα πρέπει να κατέβω να αγοράσω υλικά, νομίζω ότι ξέρω τι θέλω να ζωγραφίσω, και επιπλέον θα σχεδιάσω και ένα γλυπτό από πηλό που θα αναπαριστά αφαιρετικά όλο αυτό το διάστημα της βαρεμάρας… Λοιπόν Να! Αυτό είναι! Το αποφασίζω τώρα!, θα κάνω πλαστική και ζωγραφική, ο δάσκαλός μου θα είναι περήφανος για την προσπάθεια και την εξέλιξή μου σαν ταλέντου…

Ναι αλλά που θα βρω χρόνο μετά να ασχοληθώ με την εκμάθηση Photoshop που θέλω τόσο καιρό ή με το θεατρικό που τόσο καιρό έχω σκεφτεί; πότε θα προλάβω να βγω στην φύση για φωτογράφηση; Άμα θέλει κανείς πάντα βρίσκει χρόνο… Λοιπόν Να! Αυτό είναι! Το αποφασίζω τώρα!, δυο ωρίτσες photoshop, το θεατρικό τα βράδια…

Νιώθω τόσο γεμάτος αλήθεια, τόσο δημιουργικός και πλούσιος σε δυνατότητες, τόσο ισχυρός και εμπνευσμένος! Λυπάμαι όλους αυτούς που δεν έχουν το σπάνιο μυαλό μου και τα πολυζήλευτα ταλέντα μου, ενατενίζω τα δημιουργήματα του θαυμάσιου μέλλοντός μου και χαμογελώ περήφανος, ω πόσο όμορφα θα είναι.

multitasking_93455.jpg

Όμως δεν υπάρχει λόγος να βιαστώ και να κοπιάσω τώρα. Τώρα που νιώθω τόσο ωραία. Ας ξεκινήσω από αύριο τις ασχολίες μου, πάω αύριο για υλικά ζωγραφικής και γλυπτικής, κουρδίζω αύριο την κιθάρα, ξεκινάω Photoshop, το θεατρικό, τα διηγήματα και όλα τα υπόλοιπα, σήμερα είμαι ακόμη λίγο κουρασμένος, καλύτερα να φτιάξω έναν φραπέ και να αράξω, να δω λίγο τούρκικο… είναι τόσο ωραίο να έχεις όλες αυτές τις γιγάντιες δημιουργικές δυνάμεις που επωάζονται… ας τους δώσω λίγο ακόμη χρόνο να ωριμάσουν, αφού έτσι κι αλλιώς η σημερινή μέρα χάθηκε, από αύριο θα το πιάσω απ’ την αρχή, θα το πιάσω σοβαρά, αποφασμένα… Λοιπόν Να! Αυτό είναι! Το αποφασίζω τώρα!

θα… θα… θα… και τι δεν θα….

Ωωω βλέπω ότι βάλαν μια πολύ ωραία ταινία, τι; πάλι στις δύο;… καλά δεν πειράζει αν δεν ξεκινήσω το πρόγραμμα δραστηριοτήτων μου από αύριο, το ξεκινάω από μεθαύριο…

και θα… θα… θα…

 

Advertisements