στη συναυλία

Είχε πολύ κόσμο στην συναυλία χθες. Σπάνια έρχονται τόσο μεγάλα συγκροτήματα στην χώρα μας οπότε το στάδιο ήταν φίσκα στον κόσμο και φαινόταν να επικρατεί μια ευχάριστη ανυπομονησία. Σε σχέση με την ώρα που ανακοίνωσαν οι διοργανωτές είχε αργήσει αρκετά να αρχίσει η μουσική παράσταση αλλά η αναμονή άξιζε καθώς το συγκρότημα έκανε μια εντυπωσιακή είσοδο και άρχισε με ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια του τελευταίου τους δίσκου. Αμέσως αμέτρητα κινητά σηκώθηκαν ψηλά για να βγάλουν φωτογραφία ή να τραβήξουν βίντεο ή ίσως και να κάνουν ζωντανή μετάδοση στο φέισμπουκ…

συναυλία

Ίσως κάποιοι να δυσαρεστούνται από αυτή την κατάσταση αλλά έτσι είναι στον σύγχρονο κόσμο, δεν ζούμε δεκαετίες πριν, τα κινητά είναι παρόντα σε όλες τις στιγμές μας, χωράνε στην παλάμη μας (τα περισσότερα) και έχουν υπέροχες δυνατότητες που όλοι χαίρονται να απολαμβάνουν όπως αναμνηστικές φωτογραφίες, βίντεο κτλ. Βλέποντας τους υπόλοιπους υπέκυψα και εγώ στην επιθυμία να σηκώσω το κινητό να τραβήξω λίγο βίντεο. Καταλαβαίνω ότι είναι σπαστικό και αγένεια για τους πιο πίσω αλλά δεν είμαι ο μόνος που έκανα κάτι τέτοιο και οι μπροστινοί μου σηκώναν κινητά μπλοκάρωντας την άμεση θέαση του συγκροτήματος από τους πιο πίσω τους. Εντάξει υπήρχαν βέβαια και αρκετοί που δεν χρησιμοποιούσαν το κινητό τους και απλά απολάμβαναν την συναυλία και την μουσική. Ίσως στην χώρα μας να είμαστε κάπως πιο παθιασμένοι με τα κινητά μας, πάντως ο τραγουδιστής της μπάντας δυσαρεστήθηκε από αυτή την κατάσταση και αστειευόμενος ανάμεσα σε δυο τραγούδια συνέστησε να απολαύσουμε την συναυλία και να αφήσουμε λίγο τα «κινητά κλουβάκια» μας… Τι σχέση είχε η ενέργεια, η συμμετοχή και η επικοινωνία με το κοινό, το να βρίσκεται κάποιος ολοκληρωτικά εκεί και να βιώνει την εμπειρία, η μουσική μέθεξη, με το να ασχολείται κάποιος με το smartphone, στην οθονούλα του, αποχαυνωμένος στην μικρή του ιδιωτική «φουσκίτσα»… Αυτό το διαπίστωσα δυστυχώς πολύ αργά όμως…

Το επόμενο τραγούδι ήταν τραγουδάρα από τις λίγες. Σηκώθηκαν αμέτρητα κινητά. Αυτοί που δεν σήκωσαν κινητό ένιωσαν μια καταπιεσμένη μειοψηφία. Σήκωσα και εγώ το κινητό μου στον αέρα, ήθελα να θυμάμαι αυτή την όμορφη στιγμή σε αυτή την σπάνια συναυλία… το ρεφραίν έμπαινε και έπρεπε να το αποθανατήσουμε και μετά ακολούθησε το θριαμβευτικό φινάλε του τραγουδιού. Τα κινητά κατέβαιναν για να χειροκροτήσουν τα χέρια και τότε συνέβη!… Το πιο ανεξήγητο συμβάν!

Κατεβάζοντας το κινητό μου ένα κρύο κύμα ιδρώτα με έλουσε… Το συγκρότημα είχε εξαφανιστεί από την σκηνή και η μουσική φαινόταν να ακούγεται περίεργα… Παρόλο που ακούστηκε η φωνή του τραγουδιστή να ευχαριστεί και έπειτα η μουσική από το επόμενο τραγούδι δεν έβλεπα κανέναν στη σκηνή ούτε άκουγα από τα ηχεία, διαπίστωσα ότι η μουσική ακούγονταν από το κινητό μου και από όλα τα κινητά του κόσμου. Γύρισα να κοιτάξω γύρω μου, υπήρχαν αρκετοί τύποι και τύπισσες που χόρευαν σαν να έβλεπαν ακόμη το συγκρότημα στη σκηνή.  Οι περισσότεροι όμως ήταν αποσβολωμένοι και σοκαρισμένοι όσο και εγώ με το κινητό στο χέρι προσπαθώντας να καταλάβουν τι συμβαίνει. Σήκωσα το κινητό μου με τρόμο… Το συγκρότημα βρίσκονταν εκεί στην μικρή οθόνη του κινητού μου να παίζει!

Είχε συμβεί το απίστευτο! Η πραγματική συναυλία είχε χαθεί και είχε μεταφερθεί στις μικρές οθόνες των κινητών μας. Για τους άλλους όμως που δεν είχαν βγάλει κινητό από την τσέπη η συναυλία ήταν εκεί, έβλεπαν το συγκρότημα, ένιωθαν την ενέργεια, αλληλεπιδρούσαν, τραγουδούσαν και χόρευαν. Όλοι οι άλλοι, οι κολλημένοι με τα smartphones, έβλεπαν από μια μικρή οθόνη και άκουγαν από το ηχείο του κινητού! Πως μπορεί να συνέβαινε αυτό όμως; και τι ήταν; Μια μεταφυσική φάρσα; Μια απίστευτα προηγμένη τεχνολογικά τρολιά του συγκροτήματος για αυτούς που είναι τόσο κολλημένοι με το κινητό τους που είναι τελικά αγενείς; Πως ήταν δυνατόν;

Σε λίγο οι κινητάκιδες είχαν συμβιβαστεί με την πραγματικότητα, έβλεπαν την συναυλία στο κινητό τους και έκαναν ότι γουστάρουν. Στο τελευταίο τραγούδι η μουσική άλλαξε, ακούγονταν ξανά από τα ηχεία, γύρισα προς την σκηνή: το συγκρότημα ήταν εκεί ξανά για ένα όμορφο φινάλε… Όμως πήγε χαμένη ολόκληρη η συναυλία και η μαγεία της, είχε μείνει μόνο ένα κακοφωτισμένο, σκοτεινό και με κακό ήχο βιντεάκι που κανένας δεν θα είχε όρεξη να δει…

Ομολογώ πάντως ότι δεν άξιζαν όλα αυτά τα λεφτά του εισιτηρίου για να δω ολόκληρη συναυλία από την οθόνη του κινητού μου… Αλλά τι να κάνεις έτσι συμβαίνει καμιά φορά από το σύμπαν όταν είσαι λίγο χαζούλης, κολλημένος και αγενής προς τους άλλους…

 

Advertisements