φεστιβαλίσσιμο

   …ωχ… το κεφάλι μου, που βρίσκομαι;… κακό μεθύσι πρέπει να έκανα χθες το βράδυ, έχω χρόνια να μεθύσω έτσι, πρέπει να ήπια τα κέρατά μου, πω σχεδόν ακόμη ζαλίζομαι, δε θυμάμαι και τίποτε, ωχ τι ζέστη είναι αυτή ρε γαμώτο; και να σκεφτείς ότι την σκηνή δεν την πιάνει καθόλου ο ήλιος, ουφ διψάω σαν τρελός, όλη μέρα κομμάτια με κόβω να είμαι σήμερα, ω ρε φίλε άντε καλό κουράγιο, αφού το ξέρεις δεν είναι αυτά για την ηλικία σου, τι νόμιζες ότι είσαι κανα 18χρονο;… και η σκηνή τι μπάχαλο θεούλη μου…  βββζζζζζζζζζιπ(φερμουάρ σκηνής),  αχ καθαρό αεράκι…

…πως μου την βάρεσε και ήρθα σε αυτό το φεστιβάλ στα δάση, στην μέση του πουθενά, και μάλιστα μόνος με την μηχανή ακόμη με εκπλήσσει, δε μπορώ να πω ωστόσο ότι δε γούσταρα που το έκανα, παλιά δε θα το έπαιρνα εύκολα απόφαση. Σήμερα όμως είμαι σαν να με πάτησε νταλίκα και με μια μελαγχολία και βαριά διάθεση άσε, ίσως το hung over να φταίει, ή κάτι να έχει συμβεί, τι άραγε; θυμάμαι την νύχτα ως ένα σημείο μετά τα χάνω… θυμάμαι που είχα πετύχει δυο κοπέλες πολύ μικρότερες μου από την σχολή και καθόμασταν και τα λέγαμε ήσυχα, είχα μια διάθεση να φλερτάρω.. την μία; την άλλη; και τις δύο; κάποια γνωστή ίσως που περνούσε και μας χαιρετούσε;  ξέρω γω… είχα μια δυσκολία να εστιάσω ομολογώ, αλλά και αυτές δε βοηθούσαν καθόλου, δεν είχα ανοίξει μόνο ένα μέτωπο το έπαιζα περισσότερο στο αντάρτικο και προσάρμοζα την στρατηγική μου ανάλογα τις συνθήκες…  και έπινα και έπινα και κάποια στιγμή που ήμουν στο κέφι, ξέρεις τότε που έχεις αρχίσει να ακούς την φωνή σου από το υπερπέραν, τσατίστηκα θυμάμαι και πήγα στην παρέα με τους μουσικούς, εκεί κάπου το χάνω μετά… ωραίες γκόμενες αυτές οι δύο αλλά την είδαν πολύ πριγκίπισσες, οκ για χαλαρώστε λίγο ρε κορίτσια, όλοι έχουμε ανάγκες… anyway μάλλον θα μου τη βίδωσε, ίσως με μείωσαν ή κάτι τέτοιο, παίζει και να τις έβρισα, σπάνια είμαι βίαιος βέβαια, συνήθως είμαι ένας καλός μαλάκας που δεν αντιδρά στις συναισθηματικές σφαλιάρες…

Εδώ που τα λέμε δεν είμαι κανένας τίγρης, μάλλον για κατοικίδιο θα με παρομοίαζα… Ένα άθλιο ξεπεσμένο πρεζόνι αγάπης, ρακένδυτος, που ζητιανεύει χωρίς καμία αξιοπρέπεια για να επιβιώσει, και καμία δε του δίνει ούτε ένα ψίχουλο ούτε καν στέκεται να τον κοιτάξει στα μάτια, σαν ένα ζητιάνο, –έλα φύγε… α ρε που έχω καταντήσει, πριν δύο χρόνια είχα τη γυναίκα των ονείρων μου και της ζωής μου, ένα πλάσμα πανέμορφο, θηλυκό, τέλειο, και ποιος δε θα με ζήλευε; απλά respect… Τώρα όλα σκατά, κατρακύλα… Ωχ τι κάθομαι και σκέφτομαι τώρα, βγάλτα πέρα με την καινούρια σου ζωή, προσαρμόσου, τα είπαμε αυτά.. αλλά πάλι για μια ακόμη φορά είχα αυτή την παράξενη αίσθηση να φοβάμαι μην δουν την άθλια κατάστασή μου τα μάτια της… το ξέρω ότι είναι μόνο μια προβολή στη φαντασία μου, το πώς θα ένιωθα αν με παρακολουθούσε στην πραγματικότητα, με τι θα ταυτιζόμουν σαν εικόνα, τι θα σκεφτόταν αν με έβλεπε πιομένο και μόνο μου σε ένα φεστιβάλ μέσα στα δάση, άγνωστος με άγνωστους…

Ωχ τι πονοκέφαλος θεούλη μου… το μυαλό μου είναι σε ένα μπάχαλο….

Ας πάρω ένα καφεδάκι και ας αρχίσω να ανασυγκροτώ τα κομμάτια μου… ω ρε πούστη μου τι ουρά είναι αυτή στο κιόσκι, μέχρι να πάρω καφέ θα έχει βραδιάσει… ωχ ποια είναι αυτή που μου χαμογελά; καλά είναι και κουκλάρα, τι χαμόγελο… -καλημέρα Λεφτέρη – καλημέρα (όποια και αν είσαι…) -καλά φαίνεσαι εντελώς κομμάτια, για καφέ ήρθες ε; άντε πάνε κάτσε σε ένα τραπεζάκι και θα σου φέρω εγώ, πως τον πίνεις; -δυνατό, μέτριο, έλα πάρε (δίνω 1 € που κάνει ο καφές) -ε άσε ρε συ τώρα  -σε ευχαριστώ πολύ (μα ποια είναι ρε γαμώτο, θα σκάσω…) -πλάκα κάνεις έτσι; -εεεε καλά, βλέπεις εκείνο το τραπεζάκι, εκεί θα πάω να την πέσω -παίρνω και ένα μεγάλο νεράκι και σου ‘ρχομαι -οκ

Πως να την λένε τώρα αυτή ρε γαμώτο; μάλλον θα την γνώρισα όταν ήμουν σταφίδα και δε θυμάμαι τώρα τη τύφλα μου, σιγά να μην της μιλούσα στο έτσι αν δεν είχα πιει, είναι τόσο όμορφη και γλυκιά, μάλλον θα μέθυσα και θα άρχισα τις μπούρδες και τις βλακείες και θα με συμπάθησε…  το ξέρω ότι δε θα πηδήξω σε αυτό το φεστιβάλ αλλά ας προσποιηθώ ότι δε με ενδιαφέρει και πολύ, ας το παίξω κουλ, στα τριαντατρία άλλοι στην ηλικία μου έχουν οικογένεια και παιδιά και κοιμούνται από τις έντεκα, εγώ φρικάρω, παίρνω μηχανή σκηνή και sleeping bag και βρίσκομαι σε φεστιβάλ στα δάση με χίπικα πιτσιρίκια, η αλήθεια είναι ότι δε με χαλάει και όλη αυτή η ελευθερία, από το να έχω μια βλαμμένη να μου ρίχνει παντόφλα όλη μέρα σίγουρα είναι καλύτερα… Μάλλον με τέτοια διάθεση θα έγινα κομμάτια και χθες το βράδυ, λέω δε θα πηδήξω που δε θα πηδήξω δε πάω να πιω να γουστάρω λιγουλάκι αντί να κάθομαι με ανοργασμικές ηλίθιες γκόμενες και να νιαουρίζω αξιολύπητα για λίγο χάδι… και πήγα προς την κεντρική παρέα της βραδιάς, αυτήν των μουσικών που μέχρι τότε ομολογώ παίζανε κάπως ξεψυχισμένα και μπαναλ τραγουδάκια παραλίας, θυμάμαι να πιάνω κιθάρα μετά, ναι παίζω καλούτσικη κιθάρα, έτσι σουρωμένος και μαστούρα που ήμουν είχε πλάκα… μάλλον ξέδωσα λιγάκι κάπως…

Ενώ λοιπόν περίμενα το καφεδάκι μου υπομονετικά συμπονώντας ηθικά στο κορίτσι που είχε λιώσει στην ορθοστασία στην ουρά… ξαφνικά βλέπω την κοκκινομάλλα… με κοιτά και χαμογελά καθώς έρχεται προς το μέρος μου, τι; ποιον; what? γυρνάω πίσω να δω γιατί μάλλον κάποιον από πίσω μου θα χαιρετά, μπα δεν υπάρχει κανείς, ρε σεις σε μένα έρχεται…

-γεια σου Λεφτέρη Με φιλά στο στόμα με ένα πεταχτό δροσερό υγρό φιλί, ευτυχώς που είχα πλύνει ήδη δόντι δε λες… μα τι γίνεται εδώ; …αυτή είναι μια κοπέλα που την είχα σταμπάρει από την πρώτη μέρα του φεστιβάλ, μιλάμε το κορίτσι απλά θεά, υπέροχο κορμί χορεύτριας, αιθέρια αισθησιακά θηλυκή κίνηση, λευκό αγαλμάτινο δέρμα με βαθυκόκκινο μαλλί και καταπράσινο μάτι, ουάουουουου, ξωτικό και νεράιδα μαζί, απίστευτο πλάσμα!… και τώρα ξέρει και αυτή το όνομά μου και με φιλάει και στο στόμα μάλιστα… μα τι συμβαίνει, μήπως μου κάνουν πλάκα;

-γεια (?) (πρόσεχε βλάκα μη καρφωθείς…) Κάθεται στο τραπέζι… με κοιτάει κατευθείαν στα μάτια με επίμονο βλέμμα… -ξέρεις χθες ήσουν… μμμμ τι να πω… και ομολογώ ότι δε σου πολυφαινόταν κιόλας (κλείνει για λιγάκι και τα δύο μάτια της σε ένδειξη βαθιάς απόλαυσης), αφού ξύπνησα και σε σκεφτόμουν… ούτε που κατάλαβα πότε έφυγες από την σκηνή μου και φαίνεται απίστευτο που σου είχε απομείνει κάποια ενέργεια μετά από όλο αυτό, να σηκωθείς έστω όρθιος…  Χαμογελώ, ενώ ήδη η στύση μου έχει αρχίσει να παίρνει μπρος μετά από όλα αυτά που ακούω… μα είναι ποτέ δυνατόν; η αλήθεια είναι ότι τώρα που βλέπω τα υπέροχα μάτια της από κοντά κάτι θυμάμαι από χθες… και το στήθος της σίγουρα ναι… -στην κολλητή μου δεν είπα τίποτε βέβαια γιατί ίσως να στενοχωριόταν έτσι που σε γλυκοκοίταζε και αυτή, πρώτη φορά μου συμβαίνει κάτι τέτοιο, απίστευτο ήταν, σαν ορμητικό ποτάμι που με παρασέρνει, σαν πολλαπλές εκρήξεις ηφαιστείων, με έπιανε ίλιγγος από την απόλυτη ηδονή… θα σου δώσω το τηλέφωνό μου και αν ποτέ κατέβεις Αθήνα να με πάρεις οπωσδήποτε να βρεθούμε, αλλά κρυφά γιατί σου είπα έχω 4 χρόνια σχέση και δε θέλω να τη διαλύσω… η Μαρία βέβαια και να καταλάβαινε τίποτε ποτέ δε θα μιλούσε πουθενά…

…εντάξει απλά ονειρεύομαι, σε λίγο θα ξυπνήσω δίπλα στα ξερατά μου μετά από το χειρότερό μεθύσι της ζωής μου σε κάποιο χαντάκι ξεχασμένος… ας το διασκεδάσω όμως όσο μπορώ: -εσύ με έκανες πύραυλο μωρό μου (ακούω σα χαζός τον εαυτό μου να λέει) αν ήμουν ο γκόμενός σου θα σε ξέσκιζα τέσσερις φορές την ημέρα… -έλα μη μιλάς έτσι… λοιπόν κράτα 6924785931 και κάνε αναπάντητη, σε καμιά ωρίτσα εμείς θα φύγουμε οπότε σε αποχαιρετώ, καλό υπόλοιπο καλοκαίρι, χαίρομαι που σε συνάντησα Λεφτέρη … φιλιά… -και εγώ, πολύ κρίμα όμως νόμιζα θα καθόσασταν ως το τέλος, άντε φιλιά καλή συνέχεια και σε εσένα… (που μακάρι να θυμόμουν και το όνομά σου…)

Μετά αυτή κοιτά γύρω συνωμοτικά για μια στιγμή και μου σκάει το παθιασμένο φιλί της που με ρουφάει καβλωμένα δαγκώνοντας ελαφρά την γλώσσα και τα χείλη…  αχάαα μάλιστα, να θυμηθώ να έρθω σε αυτό το φεστιβάλ και του χρόνου… ω ρε βλακεία όμως ούτε το όνομά της δε θυμάμαι, πως να αποθηκεύσω το νούμερό της στο κινητό μου; για να δω, “κοκκινομάλλα φεστιβάλ”… ωραία σίγουρα θα το θυμάμαι έτσι..

-γεια σου Λεφτέρη με τις πενιές σου! Είναι μια παρέα παλικάρια, α ναι κάποιοι από τους μουσικούς, τους θυμάμαι, μαλλιάδες μούσια σκουλαρίκια και τατουάζ 25-26άριδες κιθάρα, σάζι και βιολί, αν θυμάμαι καλά, αγουροξυπνημένοι και σε hang over προφανώς και αυτοί… -γεια σας παιδιά. Ο ένας πλησιάζει προς το τραπέζι, οι άλλοι πάνε στην σειρά για καφέ, αυτή η κατασκήνωση ξυπνάει αργά είναι η αλήθεια … -ρε συ φίλε τι να πω, είσαι από τους καλύτερους κιθαρίστες που έχω δει και παίξει μαζί, σου λέω έχω πάθει την πλάκα μου, απλά το έχεις -θενκς, αλλά πρέπει να πούμε ότι είχα και τους καλύτερους συν-μουσικούς μαζί; -ε καλά μπροστά σου έχουμε πολλά ψωμάκια να φάμε ακόμη μου φαίνεται… Μα τι έπαιζα χθες άραγε; Σκέψου ότι η συντριπτική πλειοψηφία από κιθαρίστες όντας από τα πιο ανταγωνιστικά πλάσματα δύσκολα συγχαίρουν κάποιον που είναι κατά αυτούς καλύτερος, οπότε κόψε εσύ κατάσταση… -εντάξει ρε είστε όμως και μικρότεροι σε ηλικία.. Φεύγει χαμογελώντας..  …μα τι φάση;

Τελικά η τύπισσα από την ουρά στο κιόσκι, έρχεται με τους καφέδες με ένα χαμόγελο ως τα αυτιά… -σου πήρα και ένα κρουασάν με μερέντα γιατί θα πρέπει να είσαι κομμένος από χθες, να πάρεις λίγο δυνάμεις (και μου κλείνει το μάτι πονηρά). Κάνε μου πλάκα τώρα, σκέφτομαι… λες; -αλλά πρέπει να σε μαλώσω κιόλας (σηκώνει τα καστανά σγουρά της μαλλιά και μου δείχνει μια ελαφριά πιπιλιά, ένα ρούφηγμα προφανώς από άτσαλο φιλί που έχει στα αριστερά του κύκνειου λευκού λαιμού της) δε προσέχεις και δε συμμαζεύεις καθόλου το πάθος σου, εντάξει δε με πειράζει θα φύγει γρήγορα αλλά με έφαγες χθες το βράδυ, με κατασπάραξες… 

Εντάξει όποιος μου κάνει πλάκα να σταματήσει τώρα… μάλλον θα είναι κάποια παιδική θεότητα που δεν είχε τι να κάνει και σκέφτηκε «δε σκαρώνω καμιά φάρσα σε κανέναν φουκαρά μπάκουρο να γελάσω λιγάκι;…» και από εκεί που όλο το σύμπαν με είχε κυριολεκτικά χεσμένο θέλει να με πείσει ότι σε μια νύχτα πήγα με δυο τέτοιες σούπερκουκλάρες…

-είναι κάτι που ντρέπομαι που σου το λέω, και με συγχωρείς αλλά χθες ήμουν τόσο μεθυσμένος και ζαλισμένος που σήμερα, να, δε θυμάμαι το όνομά σου -ε μα ναι, χθες το βράδυ έγιναν όλα τόσο γρήγορα που ούτε καν προλάβαμε να πούμε τα ονόματά μας και εγώ το δικό σου το έπιασα όταν φεύγοντας από την παρέα με τους μουσικούς άκουσα έναν να σε φωνάζει Λεφτέρη, αλήθεια αυτό είναι το όνομά σου έτσι; -ναι ναι -εμένα με λένε Ελευθερία -χάρηκα Ελευθερία -εγώ να δεις πόσο χάρηκα Λεφτέρη, μη σου πω ότι δεν έχω ξαναχαρεί ποτέ έτσι ξανά στην ζωή μου… ααααχχχ Σε λίγη ώρα αποχαιρετιόμαστε με την Ελευθερία που πάει να βρει την παρέα της, μου δίνει το facebook της και ένα φιλί. Καλά έτσι όπως πάει θα αρχίσω να την ψωνίζω άσχημα τελικά…

Ωραία ας ανασυγκροτηθώ να δω τι υπάρχει πιθανότητα να έχει γίνει χθες το βράδυ… για να δούμε… Όμως εκεί που απολαμβάνω το καφεδάκι μου και πειράζω αμέριμνος τα παγάκια με το καλαμάκι, τσουπ δυο τρελά κοριτσούδια ξεπετάγονται από το πουθενά… πρέπει να είναι το πολύ ως 23 χρονών, πιπινάκια, μπουμπούκια, δροσερές υπάρξεις, μπουτάκια γάλακτος, στηθάκια λευκά και κωλαράκια πεταχτά χωρίς ίχνος κυτταρίτιδας, σκέτες λιχουδιές… -Λεφτέρη, Λεφτέρη…. Γεμάτες χαμόγελο και ενθουσιασμό.. καλά μη μου πεις τι έκανα μαζί τους, σίγουρα τις πιο πρωτόγονες φαντασιώσεις μου, η στύση μου αρχίζει να αντιλαμβάνεται το περιβάλλον… -γεια σας κορίτσια -γεια σου Λεφτέρη, γεια σου μέγα εραστή του φεστιβάλ -εεεε; -τι ε; πες μου ότι δε θυμάσαι τι έγινε χθες το βράδυ -ε έχω κάποια κενά είναι η αλήθεια -δε θυμάσαι που έφυγες για λίγο από τους μουσικούς και έρχεσαι σε μας που παίζαμε βαριεστημένα χαρτιά αναμεταξύ μας και είχαμε μια νύστα που σε λίγο για ύπνο θα την κάναμε και που μετά… -για πες, για πες -ε να που φέρνεις μια βότκα και μας λες πάμε σε μια σκηνή να παίξουμε στριπτ πόκερ που έχει και αγωνία -και κέρδιζα καθόλου; -μπα όλο έχανες και σε είχαμε αφήσει τσιτσίδι και εμείς δεν είχαμε βγάλει σχεδόν τίποτε -μαλακία.. -μετά όμως η στύση σου άρχισε να μεγαλώνει και να μεγαλώνει και εκεί που εμείς χασκογελούσαμε μας λες φουλ του άσσου, κάτι άχρηστα χαρτιά είχες στην πραγματικότητα βέβαια αλλά τα είχες πάρει, γελούσαμε εμείς και μας αρπάζεις και… ε και μετά τα είδαμε όλα… -τι τρίο;… απίστευτο… -α εμείς το έχουμε ξανακάνει παλιά σε ένα άλλο φεστιβάλ αλλά φέτος συναντούσαμε όλο μαλάκες τύπους και ξενερώναμε… -ώστε έτσι -ε ναι αφού το λέει και το τραγούδι: ♫ ο έρωτας γεννήθηκε για τρίο, ο τέταρτος φέρνει πάντα συμφορά ♫  χι χι χι

Έλεος ρε παιδιά… λέω να πάω πιο απόμερα ποιος ξέρει τι έχω κάνει χθες το βράδυ μπορεί να μου επιτεθεί και κανας γκόμενος καμίας… και πηγαίνω προς ένα σημείο κοντά στην σκηνή να την πέσω να ηρεμήσω λιγουλάκι αλλά που να ήξερα… το πιο μεγάλο όνομα μουσικός και συνθέτρια, που έπαιζε στο φεστιβάλ, η Μάραμα Ξανθίπη, μια κιθαρίστρια με βαθιούς και μελαγχολικούς στίχους, έρχεται κατά πάνω μου κρατώντας μια κιθάρα.. -Λεφτέρη, ήθελα να σου πω, χθες τα ξημερώματα μετά που με άφησες έκατσα και έγραψα ένα τραγούδι για εσένα, θες να το ακούσεις;  Τι είναι τούτο πάλι;… (…)

Σχεδόν ντρεπόμουν με όλα αυτά που είχα κάνει χθες… ήταν σαν να μην είμαι εγώ.. αλλά και πάλι με έναν περίεργο τρόπο ήμουν εγώ, ήμουν σαν ένας άλλος Λεφτέρης όμως, ίσως ο καταπιεσμένος που επαναστάτησε, το alter ego μου και οι πιο παράτολμες ενορμήσεις του που έκαναν ανταρσία στο αυστηρό μου υπερεγώ και κατάφεραν να βγουν στην επιφάνεια… και ποιος ξέρει τι άλλα είχα κάνει και που ποτέ δεν θα ανακάλυπτα…

Ήταν όμορφο το δειλινό, έβαζα τα πράγματα στην μηχανή, ένα τελευταίο βλέμμα πίσω, μελαγχολία του τέλους, λίγα παιδιά είχαν μείνει και αποχαιρετίζονταν ενώ ένα αγροτικό με 3-4 εργάτες είχε έρθει να καθαρίσει τον χώρο, σε λίγο το σκηνικό δεν θα πρόδιδε τίποτε από όλα αυτά που γίνονταν εδώ για τέσσερις μέρες, τον τόσο κόσμο, τις μουσικές, τα γέλια… ένας βαθύς αναστεναγμός βαθιά από το στήθος, βάζω την μηχανή μπρος … λοιπόν αυτό ήταν… φύγαμε.. ωχ τι είναι αυτό; ένα μικρό σημείωμα σφηνωμένο επιδέξια δίπλα στο γκάζι:

-γλυκιέ μου Λεφτέρη, δυστυχώς δεν έχω την ευκαιρία να σε αποχαιρετίσω, πρέπει να φύγω άμεσα γιατί το μεσημέρι ξαναπιάνω δουλειά, σε άφησα να κοιμάσαι στην σκηνή σου, δεν ήθελα να ταράξω την όμορφη γλυκιά αταραξία του ύπνου σου, σε κοιτούσα για πόση ώρα, μετρούσα τις ανάσες σου, τι να έβλεπες άραγε στο όνειρό σου;… ήσουν τόσο υπέροχος, με έκανες να νιώσω τόσο τέλεια, είσαι ο καλύτερος εραστής… όπως και να έχει άμα ποτέ περάσεις από Καρδίτσα να έρθεις να με βρεις… φιλιά τρελό αγόρι! Βαγγέλης ♥ 

OH F#CK!!!                

camping-love

 

Advertisements