cult

Ε όχι δεν είναι δυνατόν, ως που θα φτάσει η γκαντεμιά μου πια; φώναξα έντρομος καθώς έβλεπα ανίκανος να αντιδράσω τα κλειδιά μου να πέφτουν στο ρείθρο του υπόνομου… Κάθισα για λίγο κάτω πιάνοντας το κεφάλι μου σε μια στάση απόγνωσης. Δεν μπορούσα να πάω πουθενά, ήταν τα κλειδιά του αυτοκινήτου και του σπιτιού μου. Έκανα να σηκώσω την σχάρα και να δω αν τα φτάνω. Η σχάρα ήταν αρκετά βαριά αλλά τα κατάφερα. Τα κλειδιά μου ήταν αρκετά μακριά, ωστόσο τεντώθηκα προσπαθώντας να τα πιάσω για να τσεκάρω ως που φτάνω, και τότε ήταν που γλίστρησα… Ακολούθησε μια τρελή τσουλήθρα με το κεφάλι σε έναν επικλινή τετραγωνικό αγωγό που κατέληγε στο δάπεδο του υπόνομου. Ευτυχώς έσκασα μαλακά και δεν έσπασα τίποτε. Βρισκόμουν στο σύστημα απορροής των όμβριων νερών και όχι των αστικών οργανικών λυμάτων, αλλά και πάλι βρωμούσε και ήταν αηδιαστικά. Η διέξοδός μου από εκεί απ’ όπου έπεσα ήταν αδύνατη καθώς δεν υπήρχε κάποια σκάλα, έτσι αποφάσισα να προχωρήσω για να εντοπίσω κάποια άλλη έξοδο προς τον επάνω κόσμο. Άνοιξα το φως από το κινητό μου και προχώρησα με τόλμη. Έχω διαβάσει κάπου ότι το δίκτυο υπόγειων σηράγγων στην Νέα Υόρκη είναι ένα από τα πιο μεγάλα και σύνθετα στον κόσμο. Ότι πρέπει για να χαθείς δηλαδή…

Περιπλανιόμουν πολύ ώρα όταν άκουσα το χαρακτηριστικό ήχο ότι τελειώνει η μπαταρία από το κινητό. Αυτό μας έλειπε, σκέφτηκα. Εκείνη την στιγμή βρέθηκα σε ένα σταυροδρόμι, στο βάθος της μιας σήραγγας έβλεπα αμυδρά ένα φως, έτσι αποφάσισα να τραβήξω προς τα εκεί. Φτάνοντας κοντά διαπίστωσα ότι το φως ήταν ένας αναμμένος δαυλός! Επίσης αυτή η σήραγγα ήταν πιο καθαρή χωρίς νερά και με δάπεδο από πλακάκι. Τι συμβαίνει; Και τότε άκουσα κάποιες ανθρώπινες φωνές. Έκανα να φωνάξω βοήθεια αλλά συγκρατήθηκα, αποφάσισα να πλησιάσω για να δω περί τίνος πρόκειται. Ποιος ξέρει τι μπορεί να συναντήσω εδώ κάτω…

Σε λίγο έφτασα σε μια σιδερένια πόρτα. Μια φωνή ακούγονταν καθαρά από μέσα. Στην πόρτα υπήρχε καρτελάκι «Please do not disturb». Παράκουσα. Έσπρωξα σιγά σιγά την πόρτα και κοίταξα μέσα. Ήταν μια κυκλική αίθουσα που φωτίζονταν από αναμμένους δαυλούς. Παραταγμένοι σε μισοφέγγαρο βρίσκονταν καμιά εικοσαριά άτομα με κόκκινες τελετουργικές ρόμπες και κουκούλες, ενώ λίγο ψηλότερα από το επίπεδό τους βρίσκονταν ένας βωμός και πίσω του ένας άνδρας με λευκή ρόμπα και κουκούλα. Μια μυστική αίρεση, σκέφτηκα, “a cult”. Αλίμονο μου, αν με αντιληφθούν. Ποιος ξέρει σε τι βλακείες μπορεί να πιστεύουν, στους εξωγήινους και σε ούφο, σε αστρικά ταξίδια, στην τέταρτη διάσταση, στη συντέλεια του κόσμου, στη δευτέρα παρουσία και ότι άλλο παλαβό. Ίσως μάλιστα με περάσουν στο άσχετο για τον αντίχριστο ή κάτι ανάλογο και θελήσουν με θυσιάσουν…

Κάτι όμως με έκανε να μην ξεκουμπιστώ αμέσως από το σημείο. Εντάξει ξέρουμε τι: η περιέργεια. Ήθελα να ακούσω λίγο τα λόγια του Μάγιστρου, έτσι ονομάζονταν το αξίωμα του άνδρα με τα άσπρα που στέκονταν κοντά στον βωμό όπως άκουσα από επικλήσεις των απλών μελών. Μιλούσε πολύ στρωτά και κατανοητά και έκανε μια ενδελεχή κοινωνική κριτική ανάλυση για τα αρνητικά αυτού του κόσμου. Είχε το χάρισμα του λόγου και ήταν πολύ πειστικός ομολογώ. Μετά όμως που άρχισε να μιλά για τη Τελική Λύση και την Απόλυτη Αλήθεια, εξηγώντας συνοπτικά το δόγμα της αίρεσης, άρχισα να τον χάνω από τα πολλά λογικά άλματα που έκανε. Ωστόσο ένιωθα πως τα άλματα αυτά θα γεφυρώνονταν στα μυαλά και τις ψυχές των μελών από μια ακράδαντη βαθιά αλλά και παράλογη πίστη… Το δόγμα του Τάγματος των Μαχητών του Ηλίου ήταν ένα συνονθύλευμα από Χριστιανισμό, εξωγήινους, αρχαίους εξωγήινους, θεωρία της εξέλιξης, λίγο ινδουισμό και πολύ επιστημονική φαντασία.

nhgalzc97Rl

Και τότε το κινητό μου χτύπησε, όχι δεν υπήρχε σήμα εδώ κάτω, ήταν μια υπενθύμιση από μια εφαρμογή fitness, που υποσχόταν φανταστικά αποτελέσματα σε 30 μόλις μέρες, που με καλούσε στην καθημερινή μου γυμναστική άσκηση. Οι συγκεντρωμένοι με αντιλήφθηκαν. Δεν είχε κανένα νόημα να τρέξω αφού κούτσαινα ελαφρά από το πέσιμο και θα με έπιαναν σίγουρα. Οπότε σκέφτηκα ότι ίσως μπορούσα να γλιτώσω αν πήγαινα με τα νερά τους. Δύο από τους κουκουλοφόρους με τις ρόμπες με έπιασαν και με έβαλαν στην μέση του κύκλου. Αποφάσισα να μιλήσω πρώτος.

– Ω μεγάλε Μάγιστρε και εσείς αδέρφια του Τάγματος σας βρίσκω επιτέλους!

Ο Μάγιστρος βέβαια αρχικά δεν φάνηκε να μασάει…

– Ποιος είσαι και τι γυρεύεις εδώ; Πως τολμάς να βεβηλώνεις την ιερή συνάθροιση με την παρουσία σου άπιστε αβάφτιστε;

– Όχι ακούστε με. Μόνο ένας τρόπος υπήρχε για να έρθω μέχρι εδώ, ακολούθησα τη φωνή εξωγήινου αγγέλου προσκόπου που άκουσα και που μου αποκάλυψε μεγάλες αλήθειες και με καθοδήγησε εδώ σε εσάς για να σας τις αποκαλύψω.

Ένα αναφώνημα έκπληξης βγήκε από όλα τα μέλη…

– Ώστε εσύ είσαι το σημάδι που περιμέναμε, έκανε κάποιος

– Και γιατί ο εξωγήινος άγγελος να μιλήσει σε εσένα; Ποιος δεν μας λέει ότι εσύ είσαι ο αντίχριστος που ήρθες να διαβάλεις τις ψυχές μας; Άλλωστε ξέρουμε ότι ο αντίχριστος ζει και είναι κάπου στην ηλικία σου

– Όχι μα για αυτό ήρθα, για να σας αποκαλύψω ποιος πραγματικά είναι ο αντίχριστος

– Ποιος είναι λοιπόν; Αποκάλυψέ το, αλλά περιμένουμε και αποδείξεις, μην μας λες πίπες, λοιπόν πες μας ποιος είναι;

– Εεεεεεε, εε είναι η Ριάνα!… Η ποπ σταρ, αυτή που λέει το «άντερ μάι ομπρέλα, έλα έλα έλα έ έ έ»*… Γιατί νομίζετε το λέει; Η ομπρέλα είναι συμβολικά η βασιλεία των κακών εξωγήινων…

Μουρμουρητά στην αίθουσα…

– Βγάζει κάποιο νόημα αυτό… έκανε ο Μάγιστρος.

Ουφ, απίστευτο αλλά ευτυχώς το χάψανε, σκέφτηκα. Η υπόλοιπη βραδιά πέρασε πολύ ευχάριστα ομολογώ, υποβλήθηκα εθελοντικά σε λίγη κατήχηση και υποσχέθηκα ότι θα ενταχθώ στο Τάγμα των Μαχητών του Ηλίου, μάλιστα έκλεισα το τελετουργικό της βάφτισης και μύησης για την άλλη Τετάρτη (ναι καλά αν με ξαναδούν να μου γράψουν…). Η μόνη δυσκολία ήταν να σκεφτώ το συνθηματικό όνομα της αστρικής μου ψυχής, μου ήρθε το Άιτον που άρεσε σε όλους. Επίσης βρέθηκε μια κόκκινη ρόμπα για να φορέσω και με μιας ήμουν ένας από το Τάγμα. Έπειτα ένας από τους αδερφούς και τις αδερφές που είχε φέρει αρκετά λίτρα κρασί μας κέρασε σε χάρτινα κυπελλάκια. Ακολούθησε ένα δυνατό ντίσκο πάρτυ…

Σε λίγο ο Μάγιστρος ήρθε δίπλα μου αρκετά μεθυσμένος και μου εμπιστεύτηκε ότι ψάχνει εδώ και καιρό ένα τελετουργικό που να γίνεται σε κύκλο για να το συμπεριλάβει στην λατρεία. Έτσι που είχα μεθύσει και εγώ του είπα ότι ο άγγελος εξωγήινος πρόσκοπος μου είχε διδάξει έναν κυκλικό χορό και μου είχε παραδώσει το ιερό τραγούδι, αν υπήρχε ίντερνετ θα τους το έβαζα. Ο Μάγιστρος είπε ότι υπάρχει wifi και ενημέρωσε χαρούμενος όλα τα μέλη ότι θα τους έδειχνα τον ιερό χορό. Αυτοί σχημάτισαν αμέσως χαρούμενοι έναν κύκλο. Θα σπάσουμε πολύ πλάκα σκέφτηκα καθώς έβαζα τα Λιανοχορταρούδια!* τραγουδισμένο από την Γλυκερία και άρχισα να τους δείχνω τα βήματα του Ζωναράδικου, ενός παραδοσιακού χορού που είχα μάθει από τη μια γιαγιά μου που είχε καταγωγή από την Θράκη, ένα μέρος στην Ελλάδα. Αν δεν το έχετε δει να χορεύεται από αίρεση με κόκκινες ρόμπες και κουκούλες δεν ξέρετε τι χάνετε… Το χορέψαμε πάνω από μια ώρα συνεχόμενα…

Την επόμενη μέρα ξύπνησα το μεσημέρι με πονοκέφαλο και χαγκ όβερ. Αναρωτήθηκα αν όλα αυτά που είχα ζήσει την προηγούμενη νύχτα ήταν αλήθεια ή όνειρο, ωστόσο ένα μικρό γράμμα «Τ» χαραγμένο ανάμεσα στον δείχτη και τον μέσο δεν μου άφησε περιθώρια αμφιβολίας. Ευτυχώς ήταν Σάββατο και δεν είχα να κάνω τίποτε. Άνοιξα αδιάφορα την τηλεόραση να χαζέψω λιγάκι. Είχε την Ριάνα, κοίτα να δεις πλάκα, σκέφτηκα χαμογελώντας. Φορούσε κάτι φουτουριστικά κακόγουστο και μιλούσε πίσω από ένα βάθρο ομιλητή. Δυνάμωσα τη φωνή…

– Γήινοι, εγώ ως αρχηγός των δυνάμεων των Αλντεμπαράν καλώ όλη την ανθρωπότητα να υποταχθεί στην απόλυτη αστρική εξουσία μου! Μην προσπαθήσετε να αντισταθείτε, είμαστε πιο εξελιγμένοι τεχνολογικά! Ελάτε όλοι ειρηνικά, θα ευημερήσετε και θα ζήσουμε ευτυχισμένοι χωρίς έχθρες και θρησκείες, όλοι μαζί, όλοι κάτω από τη δική μου ομπρέλα…

 

Advertisements