το ερωτηματολόγιο

Δεν υπήρχε αρκετός χρόνος, κοίταξα το ρολόι μου και το αίμα μου πάγωσε, ένα κύμα κρύου ιδρώτα με έλουσε, το άχαρο μούδιασμα του άμορφου αρχέγονου άγχους με κυρίεψε, ίδιος δύτης στα 60μ βάθος που του τελείωσε το οξυγόνο… Δεν είναι η πρώτη φορά που δίνω εξετάσεις, ούτε και η πρώτη φορά που πρέπει να λειτουργήσω σε τόσο στρεσσογόνες καταστάσεις. Άλλωστε ένα ζητούμενο από αυτά που μας εξετάζουν για την δουλειά είναι η αντοχή και η λειτουργικότητα κάτω από ισχυρή πίεση. Και τα είχα πάει καλά σε διάφορα αγωνίσματα και διαγωνίσματα, όμως αυτή την φορά τα πράγματα ήταν σκούρα, όλοι ένιωθα ότι με είχαν προσπεράσει. Γύρισα και κοίταξα τον μπροστινό μου στα διαγωνίως δεξιά. Απαντούσε στο ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο του σταθερά και με αμείωτο ρυθμό. Την επόμενη στιγμή οι υποψίες μου επιβεβαιώθηκαν,  ένα παράθυρο στο touch screen του πετάχτηκε, «Συγχαρητήρια! Ολοκληρώσατε το ερωτηματολόγιο νο26 και συνεχίζετε στο νο27»… ω συμφορά μου, δες που έχει φτάσει αυτός ο βλαμμένος, εγώ είμαι ακόμη στο 18…

Μόνο ένα θαύμα με έσωζε… και ίσως αυτό το θαύμα να ήταν στο παπούτσι μου, αλλά το θέμα είναι πώς να το βγάλει κανείς;… για επιτήρηση περιβαλλόμασταν πέρα από τους επιτηρητές ρομπότ και από 5 κάμερες που σάρωναν όλη την αίθουσα για τις 6 ώρες που διαρκούσε η εξέταση. Δεν είχα και πολλές ελπίδες. Έκλεισα τα μάτια και πήρα τρεις βαθιές ανάσες, όταν τα ξανάνοιξα χαμογελούσα διακριτικά, το σχέδιο είχε χαραχθεί στο μυαλό μου… λίγες πιθανότητες να πετύχει αλλά μόνο που το σκέφτηκα άξιζα τον έπαινο και τον θαυμασμό, ήταν ένα ανώτερης καλλιτεχνικής δημιουργίας σχέδιο… τι και αν ήταν οι πιο αδιάβλητες εξετάσεις…

Άρχισα να απαντάω μανιασμένα το α) σε κάθε ερώτηση που μου εμφανίζονταν… γρήγορα ο κεντρικός υπολογιστής θα επεσήμανε αυτή την σημαντική αλλαγή στην συμπεριφορά μου, γεγονός που θα γεννούσε ερωτηματικά για το αν είμαι καλά ή έχω πάθει καμιά σπάνια διαταραχή άγχους. Το πρωτόκολλο διεξαγωγής των εξετάσεων μετά από επέμβαση των ασφαλιστικών εταιριών είναι αναγκασμένο να εξασφαλίζει την καλή υγεία όλων των διαγωνιζομένων, οι καρδιακοί χτύποι, η εφίδρωση αλλά και η εγκεφαλική λειτουργία ελέγχονταν από ένα τερματικό… σε λίγο άρχισα να αναπνέω άρρυθμα και γρήγορα… η τεχνική μου «κρίση» είχε πιάσει, το σύστημα το έχαψε…. Σε λίγο παρατήρησα επιτέλους ένα από τα ρομπότ cyborg να με πλησιάζει…

Ήταν δύο τα ρομπότ επιτηρητές στην τάξη, το ένα ήταν μοντέλο γυναίκας με όνομα Knoc 986, παλιότερα είχε κάνει θραύση στις αγορές και μιμούνταν την μορφή της Kelly Minogue –ποπ σταρ-, το άλλο ήταν μοντέλο Cyb 2987, ένα σχετικά παλιό μοντέλο αλλά πολύ δυνατό και ανθεκτικό που αντέγραφε σε μορφή έναν επιβλητικό άνδρα –παλιό σταρ ταινιών δράσης- τον Chuck Noris. Και τα δύο μοντέλα cyborg χειρίζονταν γύρω στις 17 πολεμικές τέχνες, έπαιζαν καλό σκάκι, τραγουδούσαν και είχαν εντελώς κάτασπρα δόντια.

Το ρομπότ Kelly με πλησίασε και με χαμηλή –λάγνα- φωνή μου είπε: «Είστε καλά Κύριε Χαχλεμιάδη; Πως αισθάνεστε;». Εκείνη την στιγμή έσκυψα, σαν ψέμα ότι πάω να καταρρεύσω, και εκεί που ούτε και το πιο παμπόνηρο ρομπότ δεν θα μπορούσε να με υποπτευθεί, έβγαλα επιδέξια το μικροσκοπικό usb από το ένα παπούτσι μου και το έκρυψα στην παλάμη μου.. (αυτό το ζευγάρι παπούτσια το είχα αγοράσει από το ίντερνετ και είχε και στα δυο παπούτσια μια μυστική θέση για μικρο-usb) Έπειτα χωρίς να αφήσω κανέναν χρόνο να αντιληφθεί τίποτε, γύρισα προς το μέρος της και φώναξα: «ανάθεμα το, το touch screen μου κόλλησε, κόλλησε σου λέω και χάνω τις εξετάσεις, θα κοπώ, θα αποτύχω, συμφορά!». «Μην ανησυχείτε θα το ελέγξω αμέσως και θα σας δοθεί αμέσως άλλο» έκανε το ρομπότ Kelly και σκύβοντας πήρε το touch screen στα χέρια της, στο μεσαίο δάκτυλο του δεξιού χεριού αποκαλύφθηκε ένα usb και αφού το σύνδεσε άρχισε να τρέχει το πρόγραμμα ελέγχου λειτουργιών του touch screen…

kelly minogue

Υπολόγιζα ότι έχω μόνο γύρω στα 1 λεπτό και 32 δευτερόλεπτα για να βάλω το δεύτερο μέρος του πλάνου σε εφαρμογή, ήταν ακόμη πιο δύσκολο γιατί υπήρχαν και οι κάμερες, έπρεπε να προσελκύσω τον Chuck κοντά, άρχισα να μιμούμαι τον ήχο μύγας, ήξερα πόσο άρεζε στο μοντέλο Chuck να κυνηγάει μύγες… όταν ήρθε κοντά και πριν αντιληφθεί ότι ήμουν εγώ που έβγαζα τον ήχο, του πέταξα αυστηρά «μην κουνηθείς κάθισε πάνω σου, μείνε ακίνητος, την έχω!» αυτός κάθισε ασάλευτος έτσι σηκώθηκα και κάνοντας ότι προσπαθώ να πετύχω την υποθετική μύγα του κάρφωσα το usb στην θύρα που είχε στο σβέρκο… το πρωτόκολλο της μη-επιτήρησης έτρεξε και το βλοσυρό βλέμμα του έγινε βλέμμα υπάκουου σκύλου… Yes!

Το μόνο που έμενε τώρα να πετύχω ήταν να βάλω το usb μου στον ίδιο χρόνο που η Κέλλυ θα βγάζει το δάκτυλό της… έτσι θα έμπαινα στο σύστημα επιτήρησης και θα έλεγχα τις κάμερες και τα δυο ρομπότ, θα είχα κερδίσει το παιχνίδι… τα cracker προγράμματα που είχα φορτώσει στα usb ήταν από μια περίεργη σελίδα με φάρσες και σκονάκια που είχε ανακαλύψει ένας φίλος… η Kelly έκανε ασφαλή απεγκατάσταση και την ίδια στιγμή που έβγαζε το δάκτυλό της έβαλα το δικό μου, επιτέλους τα κατάφερα!… τώρα ήμουν μέσα στο δίκτυο επιτήρησης αλλά έπρεπε να παρακάμψω και κάποια προγράμματα επιτήρησης της Kelly.. πάγωσα το frame στις κάμερες και φόρτωσα το μόνο αρχείο που είχα πρόχειρο στο usb μου για να απασχολήσω τον Chuck και την Kelly … ήταν ένα αρχείο διαλόγων από μια μεσημεριανή σαπουνόπερα που βλέπω μερικές φορές…

«Γιατί δεν με πήρες τόσες μέρες τηλέφωνο Τζων;» ακούστηκε η φωνή της Kelly, «Ήμουν για ταξίδι στο εξωτερικό μωρό μου, νομίζω στο είχα πει» είπε ο Chuck… «θα μπορούσες να μου τηλεφωνήσεις και πάλι, κάτι άλλο συμβαίνει, μήπως έπαψες να με αγαπάς Τζων;»… γνώριμο το επεισόδιο, «Δεν ήθελα να σου το πω αλλά αναζητούσα τον χαμένο μου πατέρα, στο Παρίσι» ψιθύρισα λίγο πριν ακουστεί η ίδια ατάκα από το ανδρικό ρομπότ…

Τέλεια σκέφτηκα αρκεί να βρω και τις σωστές ερωτήσεις τώρα… το σχέδιό μου ήταν ένα ποίημα, ήταν τέλειο, χαμογέλασα καθώς φανταζόμουν την στιγμή που θα τα αφηγούμαι όλα αυτά στον Στεφανή και στην παρέα… έβγαλα το καλώδιο usb από το πόδι του Chuck και το έχωσα στον υπολογιστή του φυτού ανταγωνιστή μπροστά μου, ούτε που κατάλαβε τι γινόταν (από το άγχος του).

Μεταφορά απαντήσεων από //UserGrigoriadis σε //UserChachlemiadis  ?

OK                           Cancel

Είστε σίγουροι ότι θέλετε να αντιγράψετε όλες τις απαντήσεις του //UserGrigoriadis?

ΝΑΙ                          ΟΧΙ

Γνωρίζετε ότι αυτή η μεταφορά απαντήσεων μπορεί να είναι απαγορευμένη από τον κανονισμό εξετάσεων;

ΓΝΩΡΙΖΩ                 ΧΕΣΤΗΚΑ

Και κάπως έτσι μετά από λιγάκι…

Συγχαρητήρια είστε πρώτος σε βαθμολογία για την θέση του πεντάμηνου εποχιακού κατασκόπου!

Advertisements