έρωτας στα χρόνια του Flirt-droid

Ο αλγόριθμος δούλευε στην εντέλεια. Τα έξοδα του στην αρχή έβγαιναν από δωρεές και από διαφημίσεις μπαρ και καφέ. Για τους χιλιάδες που έβρισκαν κάποιον φίλο, μια ερωτική σχέση ή και τον/την σύντροφο της ζωής τους δεν ήταν και τίποτε να χορηγήσουν λίγα χρήματα για την υπηρεσία. Στην αρχή βέβαια υπήρχε καχυποψία, η παραχώρηση πρόσβασης σε προσωπικές πληροφορίες και στα αρχεία δραστηριοτήτων δυσαρεστούσε πολλούς, σιγά σιγά όμως και στόμα με στόμα επιβλήθηκε σαν μόδα ξεκινώντας από όλους τους single. Και μετά απλά γιγαντώθηκε. Ποτέ ξανά στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν είχε σχεδιαστεί ένας τόσο περίπλοκος και αποτελεσματικός τρόπος έλξης και γνωριμίας ανθρώπων με βάση τις αμέτρητες παραμέτρους της προσωπικότητας του κάθε χρήστη όπως αυτή καταγράφονταν από την δραστηριότητα στο google και την παρουσία του στα σόσιαλ μίντια, κυρίως στο facebook. Οτιδήποτε έκανε κανείς στο ίντερνετ ή στο κινητό καταγράφονταν σε μια κλειστή και κωδικοποιημένη βάση δεδομένων και συνταιριάζονταν με άλλες βάσεις διαφορετικών προφίλ χρηστών με γνώμονα στατιστικά στοιχεία αποτελεσματικότητας σχέσεων που είχαν προκύψει ανάμεσα σε αντίστοιχους χρήστες με αντίστοιχα ποσοστά ομοιότητας των προφίλ τους. Έτσι -θεωρητικά τουλάχιστον- η τυχαιότητα στην επιλογή συντρόφου περιορίστηκε και καθώς ο αλγόριθμος αυτοβελτιώνονταν και επαναεκπαιδεύονταν συνεχώς, νέες παράμετροι αποτελεσματικότητας υπεισέρχονταν στις ατέλειωτες συναρτήσεις, ενώ μια μεγάλη ομάδα κορυφαίων ψυχιάτρων και ψυχολόγων ερμήνευε τα δεδομένα και έπαιρνε κεντρικές στρατηγικές αποφάσεις.

Ήταν αλήθεια ότι είχαν γίνει πολλές αναθεωρήσεις στις αρχικές παραδοχές που έτρεχε το Flirt-droid, το αρχικό απλοϊκό αξίωμα ότι οι σύντροφοι πρέπει να μοιάζουν για να ταιριάζουν δέχτηκε πολλά πλήγματα μέσα από τα στατιστικά που έδινε η πραγματικότητα. Οι σχέσεις ήταν πολύ πιο πολύπλοκες και πολυεπίπεδες για να χωρέσουν έτσι απλά στα αρχικά κριτήρια και στις αρχικές μαθηματικές παραμέτρους, όμως ευτυχώς υπήρχε το εκ των υστέρων κριτήριο του βαθμού ευτυχίας και ικανοποίησης μιας σχέσης (που συλλέγονταν ως metadata από σύντομα εμπιστευτικά ερωτηματολόγια), οπότε και τα πάντα αναλύονταν με ποσοστιαίες πιθανότητες επιτυχίας. Όλοι οι δυνητικά φίλοι, εραστές ή σύντροφοι με όλες τις αποτυχίες και όλες τις επιτυχίες της ζωής τους ήταν το σχεδόν απειράριθμο στατιστικό δείγμα μιας παγκόσμιας έρευνας της ανθρώπινης συμπεριφοράς και ψυχολογίας. Η μεγαλύτερη έρευνα και ταυτόχρονα πείραμα που είχε γίνει ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας ήταν γεγονός και όλοι οι άνθρωποι που είχαν το οικονομικό, πολιτισμικό και μορφωτικό προνόμιο να έχουν πρόσβαση στο ίντερνετ αποτελούσαν το αντικείμενο μιας αχανούς έρευνας πεδίου και την ίδια στιγμή το πειραματόζωο της ίδιας έρευνας μέσω μιας ασύλληπτα εξελιγμένης τεχνολογίας επεξεργασίας δεδομένων…

Στα δεκάξι μου είχα καταδικαστεί να μην αγγίζω υπολογιστή για δυο χρόνια. Με είχαν γράψει και οι εφημερίδες: έφηβος χάκερ παραβιάζει τα πιο εξελιγμένα ηλεκτρονικά συστήματα ασφαλείας και κλέβει απόρρητα δεδομένα. Η δημοσιότητά μου -που έσβησε γρήγορα- παραδόξως με βοήθησε επαγγελματικά, δεν ήταν μεγάλη έκπληξη το γεγονός ότι όταν ενηλικιώθηκα η Flirt-droid με προσέγγισε για μια θέση εργασίας, οι υπολογιστικές μου γνώσεις ήταν αυτό που χρειάζονταν στον τομέα της ασφάλειας δεδομένων. Στο συμβόλαιο πρόσληψης που υπέγραψα υπήρχε ο δεσμευτικός όρος εχεμύθειας, δηλαδή να μην χρησιμοποιήσω οποιαδήποτε δεδομένα που είχα πρόσβαση για προσωπικούς σκοπούς ή λόγους. Το είχα σεβαστεί για αρκετό καιρό, μέχρι που γνώρισα τη Στέλλα…

Η Στέλλα… Αχ μας έκανε μεγάλη ζημιά… Θα υπέθετε κανείς από το ύφος μου ότι πρόκειται για μια πανέμορφη κοπέλα, για μια ασύγκριτη ακαταμάχητη κουκλάρα. Όχι, η Στέλλα μπορεί να μην ήταν πανέμορφη αλλά σε κέρδιζε με τον τύπο, την γλυκιά φωνή και την ζεστασιά της. Γέννημα θρέμμα της εργατικής τάξης είχε καταφέρει μετά από πολύ κόπο (αλλά και με την βοήθεια μιας επιδότησης) να ανοίξει το δικό της μαγαζάκι οπτικών στην γειτονιά μου. Είχα βρεθεί εκεί τυχαία για να μετρήσω την μυωπία μου και να αγοράσω καινούρια γυαλιά. Και τότε ήταν που την γνώρισα και μου έγινε το κλικ… ωστόσο έπρεπε να κάνω και εγώ πολλά κλικ (στον υπολογιστή) για να την προσεγγίσω…

funny-computer-animated-gif-55

Την επόμενη βδομάδα έκανα αρκετές ώρες υπερωρίες. Όταν οι συνάδερφοι έφευγαν για τα σπίτια τους εγώ καθόμουν και έκανα την έρευνά μου σχετικά με τη Στέλλα. :Καθεστώς: Ελεύθερη. Αν και σε πολλούς θα φαινόταν ανήθικο να εισβάλεις στα προσωπικά δεδομένα κάποιου, μπήκα εύκολα στο προφίλ της φτιάχνοντας έναν προσωρινό εικονικό χρήστη από το τμήμα ψυχολόγων (για να μην αφήσω ηλεκτρονικά ίχνη) και μέσω της εφαρμογής διάβασα σχετικούς δείκτες προσωπικότητας και άλλα δεδομένα. Χωρίς να έχω εκπαιδευτεί στο να αναγνωρίζω όλους τους υπερδείκτες (γενικοί δείκτες που έβγαιναν από άλλους πολυάριθμους και πολύπλοκους στατιστικούς δείκτες) έβλεπα ότι το κορίτσι ήταν σαν από παραμύθι. Ευτυχώς είχα υποκλέψει μια λίστα με τα παρατσούκλια των υπερδεικτών που είχαν βγάλει από το τμήμα ψυχολογίας για να τους θυμούνται καλύτερα. Έτσι έβλεπα:

Ποσοστό Α324: «άλλα θέλω και άλλα κάνω κ’ έφτασα ως εδώ» 27%

Ποσοστό Ν598: «νευρωσάρες baby» 19%

Ποσοστό D864: «don’t call me a slut» 7%

Ποσοστό R897: «τσαχπίνέιτορ» 81%

Ποσοστό Η124: «humor generator» 75%

Ποσοστό W598: «πέρα βρέχει» 9%

Ποσοστό J635: «πουλιά στον αέρα» 83%

Ποσοστό Κ698: «μπερμπάντισσα και ντερμπεντέρισσα» 32%

Ποσοστό Μ893: «προσωπικές αντιφασάρες» 17%

Ποσοστό Ε368: «πίσω το μπαλάκι, όχι στην κερκίδα (παρ συναισθηματική συμπαιγνία)» 78%…

Ωστόσο σε έναν διαγνωστικό έλεγχο σε σχέση με το προφίλ μου με έβγαλε ποσοστό συμβατότητας 63%. Ξέρω γιατί το σύστημα με βγάζει έτσι μαλακοπίτουρα, φταίει η βλαμμένη η πρώην μου που με θάβει όλη μέρα στο ίντερνετ με τις φίλες της… Στατιστικό ποσοστό δυσκολίας γκόμενας 93%… ωχ δύσκολα τα πράγματα… Υποψήφιοι γνωστοί για ενδεχόμενη σχέση 28 με ποσοστά που κυμαίνονταν από 89% ως 74%. Ήμουν πολύ πίσω. Το σχέδιό μου θα έπρεπε να περιλαμβάνει να απομονώσω όλους αυτούς τους αντίζηλους… Κάθε μέρα στις υπερορίες μου έμπαινα και τσέκαρα ποσοστά, δείκτες, ενδιαφέροντα, αναρτήσεις αλλά ως και προσωπικούς διαλόγους με κάποιον αντίζηλο. Μου είχε γίνει πραγματικά -το ομολογώ- ψύχωση. Όταν κάποιος την πλησίαζε συναισθηματικά και γίνονταν πλέον σοβαρή απειλή, χάκαρα το κινητό του ή τον λογαριασμό του και της έστελνα αμέσως dick pic… Εντάξει η τεχνική αυτή δεν ήταν και τόσο κομψή αλλά σίγουρα είχε πλάκα και ήταν αποτελεσματική. Το τελευταίο διάστημα μάλιστα είχε δεχτεί γύρω στις 19 dick pics, φαντάζομαι θα είχε αρχίσει να αναρωτιέται τι συμβαίνει επιτέλους με όλους τους άνδρες…

Έπειτα άρχισα να κάνω διάλειμμα στο λόμπι των ψυχολόγων στον παραπάνω όροφο. Όταν σιγά σιγά με συμπάθησαν μου αποκάλυψαν για το κρυφό τμήμα Τεχνασμάτων που υπήρχε στον τομέα τους. Η ανάγκη που έκανε το τμήμα αυτό να υπάρχει ήταν ότι είχε διαπιστωθεί ότι όσο και αν ταίριαζαν δυο, όσο και αν ο ένας συμπλήρωνε τον άλλο, χρειαζόταν τις περισσότερες φορές μια αφορμή ή ένα σκηνοθετημένα τυχαίο τέχνασμα για να γνωριστούν. Αργότερα χάκαρα τα δεδομένα του τομέα τους για να κλέψω ιδέες τεχνασμάτων και ξεκίνησα την δική μου εκστρατεία πολιορκίας της Στέλλας… Παράλληλα ήμουν πολύ προσεκτικός, δεν ήθελα να φανώ stalker… Κανόνιζα την τύχη να συμβεί προσκηνοθετημένα τυχαία… Μετά από λίγες μέρες είδα το ποσοστό μου να ανεβαίνει, δυστυχώς όμως μόλις δυο μονάδες…

Παράλληλα ο αλγόριθμος της πρότεινε όλη την ώρα να γνωρίζει καινούριο κόσμο. Είχα κουραστεί να απομακρύνω και να βγάζω από το παιχνίδι υποψήφιους γκόμενους και συνέχεια να εμφανίζονται καινούριοι. Η Στέλλα άλλωστε ήταν αρκετό καιρό ελεύθερη και δεν θα έμενε έτσι για πάντα αφού ήταν κελεπούρι. Θυμάμαι είχα κλείσει τα μάτια μπροστά στον υπολογιστή απογοητευμένος, ήμουν σε αδιέξοδο, δεν πήγαινε άλλο. Και τότε μου ήρθε η ιδέα, μια ιδέα που κόστισε στα σόσιαλ μίντια εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια δολάρια, αλλά σκασίλα μου… Η πρώτη παγκοσμίως επιδημία ηλεκτρονικής χολέρας ήταν γεγονός… Οι χρήστες άρχισαν να κολλάνε και να πεθαίνουν σωρηδόν. Ιδίως όσοι είχαν και πολλούς φίλους, γεια σας! Ο κόσμος άρχισε να μην πολυμπαίνει στο ίντερνετ φοβούμενος μη του πεθάνει ο χρήστης του, μην δει όταν κάνει log in το γνωστό μήνυμα «ο χρήστης αυτός έχει δυστυχώς πεθάνει»… Το ζήτημα όμως πήρε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις από όσες είχα αρχικά φανταστεί, η επιδημία μεταλλάχτηκε και εξαπλώθηκε και στα κινητά…

Ήταν θλιβερό, αντί να βλέπεις παρέες να κοιτάνε συνέχεια τα κινητά τους και να μην επικοινωνούνε, τώρα ξαναμιλούσαν ο ένας στον άλλο. Αντί να βλέπεις κόσμο να στέλνει μηνύματα, να βλέπει κάτι στο ίντερνετ, να κάνει scroll down στο facebook ή να ψάχνει πόκεμον τριγυρνώντας στην πόλη, τώρα οι άνθρωποι κοιτούσαν τριγύρω τους και αντάλλασσαν βλέμματα. Αντί να βλέπεις ζευγάρια να βγαίνουν σέλφι για να την ανεβάσουν για να πάρουν like, τώρα απλά χαίρονταν την στιγμή χωρίς καν να ελέγχουν τα κινητά τους…

Και ήταν εκείνες τις μέρες που επιτέλους βγήκαμε το πρώτο μας ραντεβού με τη Στέλλα. Πήγαμε σε ένα νέο εναλλακτικό εστιατόριο στην πιο κάτω γειτονιά, εναλλακτικό του κώλου δηλαδή γιατί από τιμές ήταν φαρμακείο. Δεν έπρεπε να χάσω την ευκαιρία να εντυπωσιάσω σε αυτό το ραντεβού, ένιωθα πολύ άγχος. Φόρεσα τα hyper glasses μου (κάτι σαν google glasses αλλά πολύ πιο εξελιγμένα) και είχα προγραμματίσει να βλέπω προτεινόμενες απαντήσεις και ατάκες από το flirt-droid μέσα από αυτά, χωρίς κανείς να το αντιλαμβάνεται… και τα πήγαινα περίφημα, περνούσαμε τέλεια… Ώσπου πήγα τουαλέτα και όταν πήγα να πλυθώ ένας τύπος καθώς έρχονταν από πίσω μου μπόρεσε να κοιτάξει το εσωτερικό των γυαλιών μου και να καταλάβει…

Μου εξήγησε ότι έβγαινε και αυτός παλιότερα τέτοιου είδους ραντεβού… με ένα πειρατικό λογισμικό που έκανε τα ίδια αντλώντας από το Flirt-droid όπως είχα προγραμματίσει τα γυαλιά μου και εγώ… δηλαδή να μου προτείνουν πάντα την σωστή ατάκα, την σωστή αντίδραση, την σωστή πρωτοβουλία… είχε πάντα τις γυναίκες που ποθούσε… και λοιπόν; Δεν ήταν ο εαυτός του, δεν ήταν αυθόρμητος, είχε γίνει το ρομπότ του Flirt-droid… Μην γίνεις σαν και εμένα, μου είπε με σοβαρότητα… ένιωσα κάτι μέσα μου να αλλάζει, με έκανε να νιώσω απατεώνας… με έκανε να νιώσω ότι δεν μου άξιζε… ότι ήμουν ένας ηθοποιός, ένας υποκριτής και ήταν τόσο λάθος να κάνω μια σχέση με μια τέτοια αφετηρία… ένιωσα την παρόρμηση να παραιτηθώ… προχώρησα προς το τραπέζι που κάθονταν αμέριμνη η Στέλλα και τα ομολόγησα όλα σίγουρος ότι θα την έκανα να με μισήσει, ή τουλάχιστον να ξενερώσει άσχημα μαζί μου…

Αυτή με κοίταξε στα μάτια και γέλασε. Σε ευχαριστώ, μου είπε, εκτιμώ πάντα την ειλικρίνεια… όμως δεν ήταν ανάγκη να κάνεις όλα όσα έκανες, ξέρω ποιος είσαι, ένα πρόσθετο στο Fflirtdroid με είχε ειδοποιήσει εδώ και βδομάδες για έναν stalker, η αλήθεια είναι από την στιγμή που μπήκες στο μαγαζί μου σε συμπάθησα… μου άρεσες πολύ αλλά ήθελα να κάνεις εσύ το πρώτο βήμα…

(…)

…και κάπως έτσι ξεκινήσαμε την σχέση μας με τη Στέλλα, με συμβατότητα χαρακτήρων μόλις 65% και συντελεστή αντιφάσεων ζεύγους 74%… και εντάξει χέσε τα στατιστικά… είμαστε από τότε χαρούμενοι και ευτυχισμένοι, εκτός από λίγες στιγμές που καυγαδίζουμε και δεν είμαστε χαρούμενοι και ευτυχισμένοι…

και ξέρετε τί; να κοιτάτε τις δικές σας αντιφάσεις…

 

Advertisements