ο καλός Emily

Είχαν περάσει 2 μήνες που μπάρκαρα από τον Τέρμινους, τον πλανήτη πρωτεύουσα της 4ης περιφέρειας της Γαλαξιακής Συνομοσπονδίας και επιτέλους τώρα έφτανα στο πιο απομακρυσμένο ηλιακό σύστημα και συγκεκριμένα στον πλανήτη Χλεχλεβύθιον, έναν πρωτόγονο και τεχνολογικά καθυστερημένο πλανήτη που βρίσκονταν ακόμη στις πρώτες δεκαετίες ανακάλυψης του ηλεκτρισμού. Είχα εμπόρευμα ηλεκτρονικές συσκευές και gadgets ατομικής ενέργειας που σίγουρα θα μοσχοπουλούσα στους μαγεμένους ανίδεους από υψηλή επιστήμη και τεχνολογία ιθαγενείς. Όταν είσαι πρωτοπόρος περιπλανώμενος διαστημικός έμπορος και πέφτει στη αντίληψή σου τέτοια πολύτιμη πληροφορία για έναν κόσμο που είναι παρθένα ακόμη αγορά, πρέπει να αδράξεις αμέσως την ευκαιρία πριν στην προλάβει κάποιος άλλος. Μετά από αυτό το ταξίδι, και εφόσον πήγαινε καλά, με κόστος προς κέρδος 1/125 σε έναν πλανήτη πλούσιο σε χρυσάφι και χωρίς κλειδωμένη ακόμα ισοτιμία σε σχέση με την υπόλοιπη γαλαξιακή οικουμένη σίγουρα θα γυρνούσα πάμπλουτος και με λίγες επενδύσεις στον Τέρμινους (σε γη ή σε μετοχές), θα είχα μια άνετη και ευχάριστη ζωή και θα αφοσιωνόμουν επιτέλους στο χόμπι μου που είναι να τρολάρω ανώνυμα στο ίντερνετ κάτω από γλυκανάλατες συναισθηματικές αναρτήσεις και ψευτο-ψαγμένα γνωμικά.

Αυτό όμως που δεν ήξερα για τον πλανήτη ήταν ότι κυβερνιόνταν από μια συντηρητική ολιγαρχία γερο-κληρικών στρατηγών που ήταν ενάντιοι σε κάθε τεχνολογική πρόοδο και επιστημονική ανακάλυψη που έβαζε σε κίνδυνο την παράδοση. Εκεί οφείλονταν άλλωστε και η πολύ αργή επιστημονική εξέλιξη αυτού του κόσμου που κατά τα άλλα ήταν αρκετά γηραιός. Έτσι είχα δεν είχα πουλήσει δυο τρεις ντουζίνες gadgets σε ένα υπαίθριο πανηγύρι μετά από εξαντλητικές επιδείξεις όταν με μάγκωσε η ιερή κρατική αστυνομία της πόλης. Με οδήγησαν σε έναν ιερέα δικαστή ο οποίος με έστειλε σούμπιτο στην φυλακή με την κατηγορία της παράνομης εμπορίας μη καθαγιασμένης τεχνολογίας μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεσή μου από την Ανώτερη Ιερή Συνέλευση. Την είχα πατήσει άσχημα με λίγα λόγια. Να γιατί η αγορά ήταν ακόμη παρθένα, σκέφτηκα!

Οι γεροδεμένοι φρουροί μου αφαίρεσαν κάθε gadget ή εξάρτημα τεχνολογίας που είχα πάνω μου εκτός από τα γυαλιά μου καθώς τους εξήγησα ότι είναι απλοί διορθωτικοί φακοί που βελτιώνουν την κακή μου όραση και με έχωσαν σε ένα άθλιο τσιμεντένιο κελί. Φυσικά δεν ήταν απλά γυαλιά μυωπίας αλλά ολοκληρωμένο σύστημα Επαυξημένης Αντιληπτικής Μετάλλαξης της Πραγματικότητας (A.P.M.R.) που συνοδευόταν από μικροσκοπικά ακουστικά και ηλεκτρόδια επικοινωνίας με τον εγκέφαλο. Ευτυχώς που τα είχα μαζί μου δηλαδή για να μπορώ να αντέξω ψυχολογικά αυτή την δυσάρεστη εμπειρία. Το βρώμικο κελί είχε ένα μικρό παραθυράκι προς το εξωτερικό και η μια του πλευρά αποτελούταν από μεταλλικές βέργες που πακτώνονταν στην οροφή και στο δάπεδο εκτός από το σημείο που βρίσκονταν η βαριά μεταλλική πόρτα που έκλεινε με ένα βαρύ λουκέτο, είχε ένα μικρό κρεβάτι, έναν νιπτήρα και μια χέστρα. Όταν τελικά ήμουν μόνος έθεσα σε λειτουργία το A.P.M.R. και άρχισα να επιλέγω το περιβάλλον που ήθελα να αντιλαμβάνομαι, κατέληξα σε ένα πολυτελές δωμάτιο του 25ου ορόφου πεντάστερου ξενοδοχείου με μοκέτα στο πάτωμα, ξεχωριστό χώρο τουαλέτας, κρυφό φωτισμό, οθόνη που πρόβαλε μουσικά βίντεο και παράθυρο με εξαιρετική θέα προς μια πανέμορφη σύγχρονη φωτισμένη πόλη. Στην αρχή είπα να βάλω παράθυρο προς μαγευτική παραλία αλλά σκέφτηκα ας μην το παρακάνω, δεν είμαστε και διακοπές εδώ… Για να βλέπω πιο μεγάλο το δωμάτιο επέλεξα να το βλέπω ενιαίο με τον χώρο του διαδρόμου έξω από το κελί και να βλέπω τα σίδερα ως ένα όμορφο μπαράκι. Το μόνο πρόβλημα που μου χαλούσε τη φάση ήταν όταν εμφανίστηκε ο κακομούτσουνος τριχωτός φύλακας… όμως και αυτό ευτυχώς λυνόταν, παραλίγο μάλιστα να σκάσω στα νευρικά γέλια όταν μέσα από το A.P.M.R. επέλεξα να βλέπω και να ακούω τον φύλακα ως την Emily Blunt*  (μια ηθοποιό της αρχαίας κινηματογραφικής βιομηχανίας του πλανήτη Γη) σε ρόλο υπηρεσίας δωματίου.

emily-blunt

Ο χρόνος για την δίκη αργούσε και βυθιζόμενος στην ηθελημένη πλάνη που μου παρείχε το A.P.M.R. μέρα με τη μέρα συνειδητοποίησα φιλοσοφικά τα διδάγματα της Γνωστικής Ψυχολογίας, ότι σε κάθε κατάσταση ο τρόπος που αισθανόμαστε βασίζεται σε αυτά που αντιλαμβανόμαστε και επιλέγουμε να σκεφτόμαστε παρά στην ίδια την κατάσταση. Παρόλο που η μοίρα μου ως παράνομου εμπόρου βλάσφημων συσκευών προέβλεπε ως και θανατική ποινή, εγώ ζούσα ανέμελος σε πεντάστερο ξενοδοχείο τρώγοντας κάθε μέρα ένα νοστιμότατο πιάτο που μου το σέρβιρε η συμπαθέστατη Emily. Χωρίς να το αντιλαμβάνομαι, καθώς γινόταν σταδιακά, έπιανα που και που κουβέντα λόγω βαρεμάρας με την όμορφη Emily που διατηρούσε μεγάλη περιέργεια για τον κόσμο από όπου προέρχομαι. Σιγά σιγά αρχίσαμε να πιάνουμε μεγάλες συζητήσεις περί όλων των θεμάτων κάτι που με το χρόνο έφτασε να εξελιχτεί στην ανοιχτή επικοινωνία μιας εγκάρδιας φιλίας. Η Emily (προτιμώ σαφώς να αναφέρω τον φύλακα έτσι, παρά με το κανονικό του όνομα, το Baalthshgajothrg!) πέρα από τις πολιτισμικές μας διαφορές με θαύμαζε και με εκτιμούσε για την ευστροφία και την καλόκαρδη ευγένειά μου. Μερικές φορές ομολογώ ότι συνελάμβανα τον εαυτό μου ασυνείδητα να έχει διάθεση για φλερτ με την Emily… Πάντως μια τέτοια διάθεση μάλλον θα κρύβονταν όταν κάποια νύχτα πάνω στην κουβέντα περί συζυγικών σχέσεων έφτασα να της αναλύσω όλα σχετικά με το γυναικείο οργασμό… Σε έναν θεοκρατούμενο πρωτόγονο πατριαρχικό κόσμο κάτι τέτοιο καταλαβαίνω πόσο πρωτάκουστο θα ακούγονταν. Με την σειρά της η Emily μου αποκάλυψε, προς έκπληξή μου, τις αντικαθεστωτικές κρυφές τις πεποιθήσεις και τα όνειρά της για μια κοινωνία δικαιοσύνης, ελευθερίας και ισότητας των φύλων. Η ευτυχία της άλλωστε τις επόμενες μέρες δεν κρυβόταν αφού το πιθανότερο ήταν ότι τις περασμένες νύχτες εφάρμοσε τις νέες γνώσεις της περί γυναικείου οργασμού με τον άνδρα…. εεεε με τη γυναίκα του…!

Είχε φτάσει πλέον ο καιρός να συζητήσουμε και να σχεδιάσουμε το σχέδιο απόδρασής μας…

Έπειτα από προσεκτικές οδηγίες μου, μια νύχτα ο Emily εισέβαλε στο κλειδωμένο με κωδικό διαστημόπλοιό μου και έφερε τα πιστόλια Οργασμικής Παράλυσης και το smart watch μου και έπειτα σύμφωνα με το σχέδιο ήρθε στο πεντάστερο κελί μου με την γυναίκα του να με απελευθερώσουν. Δυστυχώς ακόμη και αν εξουδετερώσαμε αρκετούς φύλακες σήμανε συναγερμός οπότε έπρεπε να την κάνουμε γρήγορα… Μόλις τελικά αποδράσαμε από την φυλακή μας περίμενε μια άμαξα με πράσινα άλογα για να φτάσουμε στον χώρο του διαστημοπλοίου. Μετά από τόσο καιρό σε λίγο θα ήμουν ξανά ελεύθερος… Φτάνοντας όμως κοντά στο διαστημόπλοιο είδαμε ότι ήταν περικυκλωμένο από πλήθος στρατιώτες και ένα επιτελείο Ανωτάτων Ιερέων… Ο Emily και η γυναίκα του που είχαν αποφασίσει να αποδράσουν σε άλλον πιο προηγμένο πλανήτη με κοίταξαν με αγωνία ψιθυρίζοντας μου με αγωνία και τώρα τι κάνουμε… Μίλησα στο smart watch και ευθύς οι κινητήρες του διαστημοπλοίου πήραν μπρος ενώ απελευθερώθηκε σχεδόν ταυτόχρονα η πανίσχυρη μη φονική βόμβα Οργασμικής Παράλυσης και έπεσε από ψηλά στο έδαφος με κρότο! Όλοι έπεσαν κάτω σφαδάζοντας από την ηδονή, σκεφτείτε πόσο πιο έντονο θα ήταν για τους άγαμους ιερείς… Περάσαμε με προσοχή ανάμεσα από τα παλλόμενα σώματα και καθώς η πόρτα με την σκάλα του διαστημόπλοιου κατέβαινε κάτι έπιασε η ματιά μου… Έπρεπε να δράσω γρήγορα πριν τελειώσει η ενέργεια της βόμβας… Έτσι θα ισοφαρίσω την χασούρα μου για τόσους μήνες σκέφτηκα και θα δώσω και μια προίκα στον Emily…. καθώς βάλθηκα να γδύνω από κάθε κόσμημα τους -υπερφορτωμένους με χρυσάφια και πανάκριβα σπάνια πετράδια- παπάδες…

 

Advertisements