γιατρέ υπνώτισέ με

– Λοιπόν ξεκινάμε, σε αυτή την συνεδρία υπνωτισμού θα πάμε ακόμη πιο βαθιά εκεί που ίσως ανακαλύψουμε εμπειρίες και από προηγούμενες ζωές… είσαι έτοιμη; κοίταξε εδώ παρακαλώ… ακούς τώρα την φωνή μου βαθιά, νοιώθεις τα βλέφαρά σου να βαραίνουν, το σώμα σου να χαλαρώνει, το σφυγμό της καρδιάς σου να μειώνεται, σιγά σιγά αφήνεσαι, το φως σβήνει και βουλιάζεις σε μια γαλήνια γαλάζια θάλασσα, τα βλέφαρά σου τώρα είναι πολύ βαριά… για πες μου τι βλέπεις; Που βρίσκεσαι;

– Είμαι σε μια γιορτή, σε μια γιορτή, έχει μουσική

– Τι υπάρχει τριγύρω; Αναγνωρίζεις τυχόν πρόσωπα γνωστά;

– Από όσο μπορώ να καταλάβω μερικούς συμφοιτητές μόνο, οι υπόλοιποι άγνωστοι, σκοτεινοί

– Και τι γίνεται μετά;

– Περιμένω κάποιον, περιμένω την παρουσία κάποιου

– Ποιος είναι αυτός; Είναι κάποιος που είναι για κάποιο λόγο σημαντικός για εσένα;

– Δεν ξέρω, μάλλον ναι, το μόνο που ξέρω είναι ότι τον περιμένω με αγωνία, είναι αυτός που καψουρεύομαι

– Λοιπόν;

– Να τος μπαίνει.

– Πως είναι; μπορείς να τον περιγράψεις;

– Ναι είναι μέτριος, έχει μόλις εισέλθει, ω θεέ μου αγχώνομαι, ε εδώ!, εδώ! δες με εδώ είμαι

– Γιατί είναι τόσο σημαντικό να σε δει;

– Νομίζω ότι θέλω να γίνει το αγόρι μου, αργεί, του μιλάει μια άλλη, έχω πιεί πολύ περιμένοντας.. (σιωπή)             …Ακούω πετραδάκια στο παραθύρι μου

– Έχεις φύγει από το πάρτυ;παντόφλες

– Ποιο πάρτυ; Είμαι στον πύργο μου, οι γονείς μου με έχουν περιορισμένη, φοράω τις καλές μου παντόφλες με τακούνι, ανοίγω το παράθυρο και τον βλέπω, είναι σκοτεινά, μου ψιθυρίζει γιατί δεν μπορεί να φωνάξει, θα τους σηκώσει όλους στο πόδι, «Στέλλα, Στέλλα ήρθα να σε κλέψω, Στέλλα είσαι η αγάπη μου»

– Έχεις μεταφερθεί σε μια προηγούμενη ζωή; ουάου φοβερό. Δεν πίστευα ότι συμβαίνουν αυτά βέβαια, αλλά συνέχισε, συνέχισε

– Μου χάλασες το ειρμό, που ήμασταν, λοιπόν. Δεν μπορώ, πρέπει να μείνω στον πύργο, χθες μίλησα στον πατέρα μου για εσένα, και τι σου είπε με ρωτάει, δε σε ανέθρεψα για να σε παντρέψω με αυτόν τον αληταρά το γιο του τραπεζίτη μου λέει, τα χρήματα δε φέρνουν την ευτυχία, σου το λέω εγώ και πρέπει να το καταλάβεις, μα τον αγαπώ, δεν είναι αγάπη είναι εξαγορά και εφηβικός ενθουσιασμός και πρέπει να του δώσεις πίσω το γκάμπριο κάρο που σου έχει κάνει δώρο, δεν έχουμε λεφτά τώρα με την κρίση να ταΐζουμε τα καθαρόαιμα άλογά του

– Εσύ πως αντιδράς;

– Του φωνάζω Jamais, Jamais (Ζαμέ, είναι γαλλικό άσχετοι, μτφρ: ποτέ…), τον αγαπώ, τον αγαπώ, να μη με λένε Ελένη Βιολάντη Μπουνταλά (ξαδέρφη της Στέλλας Βιολάντη*) αν δε ζήσω για πάντα τον έρωτα μου με αυτόν που αγαπώ, θα ξεκινήσω απεργία πείνας το ακούς, με κοροϊδεύει, μου λέει ότι ούτε μια δίαιτα δε μπορείς να κρατήσεις και θα ξεκινήσεις απεργία πείνας; ε ναι λοιπόν, ο χλευασμός του με πεισμώνει. Θα σε κλείσω μέσα στην κάμαρά σου και θα σου κόψω το δίχτυο, δεν θα τον παντρευτείς αυτόν, με ακούς, ε πως δε σε ακούω αφού φωνάζεις δίπλα στο αυτί μου, ε ρε κάτι άνθρωποι. Καλύτερα να γίνεις πόρνη παρά να γίνεις η γυναίκα αυτού του λεφτά, πράγμα που δεν έχει και μεγάλη διαφορά τώρα που το σκέφτομαι.. σε έχω τάξει άλλωστε στον σοβατζή τον Τάκη χθες που τα πίναμε και τρώγαμε σουβλάκια, αυτός είναι καλό παιδί και θα σου μάθει τι πάει να πει ζωή και είναι προλετάριος όχι φλώρος, φεύγει… (σιωπή) αυτά, οπότε είμαι on diet my darling…

– Τι γίνεται μετά;

-Κοιτάω κάτω από το παραθύρι μου, ο Τζιοβάνι έχει μαυρίσει τόσο που τον βλέπω μόνο όταν χαμογελάει. άντε καλά αλλά δεν είχα αυτό το σενάριο στο μυαλό μου, αλλά δε πειράζει, σκάλα έφερες; όχι αλλά έχω καλέσει μεταφορική θα έρθει σε λίγο, μα θα τους ξυπνήσει όλους βρε βλήμα, ε και; έτσι κι αλλιώς το σπίτι είναι υποθήκη στην τράπεζα, μήπως να πάρουμε και κανα επιπλάκι;, σταμάτα, σταμάτα, τέτοια λες και με ερεθίζεις, πες μου μόνο κάτι, τι;, πόσο έχει πάει το επιτόκιο, γύρω στο 0,3 %, αχ πόσο σε ποθώ, πόσο τυχερή είμαι, όλες οι κοπέλες θα ήθελαν να έχουν έναν άνδρα σαν και εσένα, αυτό ξαναπές το, και η μετοχή της Κουμπαρεμπορικής για πες μου ανέβηκε; ανέβηκε άλλες 4 μονάδες, σε λίγο πουλάμε και αγοράζουμε ότι γουστάρεις…

– Εσύ πως νοιώθεις με όλα αυτά;

– Τσαντίζομαι, άλλα μου έλεγες στην βρύση χθες το πρωί, ότι θα αγοράζαμε τον ΜΠΑΟΚ, δεν έχουμε τόσα λεφτά μωρό μου, τα δώσαμε στην τελευταία σου πλαστική εγχείρηση, άντε να χαθείς ρε, σσσς περίμενε ο πατέρας μου μας κατάλαβε, ήδη ανοίγει μία από τις δεκάξι κλειδαριές που έχει κλειδώσει την πόρτα του δωματίου μου, μπορεί όμως να ξέχασε τον κωδικό, ναι έτσι είναι, πάει κάτω να τον πάρει, έχουμε λίγο χρόνο, γρήγορα, γρήγορα

– Τι γίνεται μετά;

– Ε σταμάτα πια, τι γίνεται μετά και τι γίνεται μετά, περίμενε

– Λοιπόν άσε, θα μετρήσω μέχρι το τρία, αργά, και με το τρία θα ξυπνήσεις, γιατί μου την έσπασες τώρα και βαρέθηκα με τις μεταμοντέρνες σαχλαμάρες που αφηγείσαι… δε θα ξυπνήσεις ούτε στο ένα ούτε στο δύο αλλά στο τρία, το κατάλαβες; Λοιπόν Ένα, Δύο, Τρία. ΤΡΙΑ λέμε βρε, ΤΡΙΑ, αντιεπαγγελματικό αλλά φάε σφαλιάρα σλαπ γιατί δεν ξυπνάς εσύ με τα λόγια… Είσαι καλά Στέλλα Ελένη; Πως αισθάνεσαι;

– Μμμμμ ερεθισμένη…

– Άρχισες πάλι τα ίδια; Γαμώτο, νόμιζα ότι τα έχουμε συζητήσει αυτά…

 

Advertisements