εικονικά πλάσματα

Παλιότερα κολλούσα λιγάκι να λέω τι δουλειά κάνω. Αλλά μετά σκεφτόμουν αυτό που λένε, ξέρετε, πως η δουλειά δεν είναι ντροπή. Άλλωστε πριν πιάσω δουλειά εδώ το διάστημα που ήμουν άνεργος για σχεδόν 6 χρόνια ήταν σαφώς χειρότερα. Τώρα απολαμβάνω μια σχετική οικονομική άνεση, μπορώ να αγοράζω ρούχα, παπούτσια και gadgets και έχω την ανεξαρτησία κίνησης που μου δίνει το αυτοκινητάκι μου. Έπειτα, είναι μια δουλειά και αυτή, κάποιος πρέπει να την κάνει και αφού πληρώνεται μια χαρά γιατί όχι; Υπάρχει και ένα πλεονέκτημα, η αγαπημένη μου μέταλ μουσική και οι στίχοι των σκοτεινών τραγουδιών της μου έδωσε την ευχέρεια να προσεγγίζω με μια καλλιτεχνική, ατμοσφαιρικά ποιητική και εγκεφαλική σκοπιά το θάνατο και όπως σε κάθε μεταλλά φυσικά να μου αρέσει και το ντύσιμο στα μαύρα. Αν ακόμη αναρωτιέστε ποια είναι η εργασία μου… Ε ναι λοιπόν! είμαι επιστάτης, φύλακας και αρχικηπουρός σε νεκροταφείο, και τολμώ να ομολογήσω ότι είμαι ευτυχισμένος. Βέβαια έκοψα μαχαίρι τα μεταφυσικά θρίλερ και τις ταινίες με ζόμπι γιατί όπως είναι ευνόητο έκαναν τις βραδινές βάρδιες μου λιγάκι πιο δυσάρεστες…

Θα έλεγε κάποιος ότι η δουλειά μου είναι ανιαρή, χωρίς δημιουργικό άγχος και σε ένα γαλήνιο και πράσινο περιβάλλον μακριά από τις κοινωνικές αντιφάσεις της πόλης… όμως καλύτερα να μην βιαστεί πριν ακούσει παρακάτω… Δεν είναι πολύς καιρός που συνέβη η περίεργη ιστορία που θα σας εξιστορήσω ευθύς. Δεν ξέρω κατά πόσο έχετε καλή σχέση με τους υπολογιστές, σίγουρα όμως κάπου θα έχει πάρει το αυτί σας τον όρο χάκερ (). Αν όχι, χάκερ* (ή hacker) ονομάζεται το άτομο το οποίο παραβιάζει ηλεκτρονικά πρωτόκολλα ασφαλείας και εισβάλει σε υπολογιστικά συστήματα και αυτό το κάνει για διάφορους σκοπούς. Που κολλάει αυτή η πληροφορία;

Το μυστήριο ξεκίνησε όταν για τρεις φορές μέσα σε μια εβδομάδα βρήκα το πρωί ένα άδειο φρέντο καπουτσίνο πάνω σε έναν τάφο. Όταν η περιέργειά μου πήρε επαρκείς διαστάσεις, ένα βράδυ που είχα βάρδια, αποφάσισα να πάρω τον φακό και να πάω να ελέγξω. Από μακριά διέκρινα μια ανθρώπινη σκιά και ένα αχνό φως κοντά στον εν λόγω τάφο. Έκλεισα το φακό για να μην με αντιληφθεί και πλησίασα. Σε λίγο ήταν εύκολο να διακρίνω κάποιον που κάθονταν με ένα λάπτοπ δίπλα στον τάφο. Μόλις είχα φτάσει κοντά προτίμησα να ανοίξω πρώτα το φακό παρά να φωνάξω αμέσως και να τον φρικάρω απότομα. Όταν με αντιλήφθηκε του μίλησα σιγανά – Μην φρικάρεις, είμαι απλά ο φύλακας, τι γυρεύεις εδώ νυχτιάτικα; Αμέσως έκλεισε την οθόνη του λαπτοπ και γύρισε και με κοίταξε τρομαγμένα…

Ήταν μια πανέμορφη γυναίκα γύρω στα 25 με 30 με πράσινα μάτια και κόκκινα μαλλιά, φορούσε ένα μαύρο αμάνικο με κουκούλα και από κάτω κόκκινο φόρεμα και γόβα στιλέτο και στο δεξί της χέρι είχε ένα τατουάζ με κάτι περίεργα σχήματα. Ήταν σαν κινηματογραφική ντίβα, σαν κέρινη κούκλα ή καλύτερα σαν εικονική 3d θηλυκή φιγούρα σχεδιασμένη στον υπολογιστή προορισμένη να εξιτάρει κάθε gamer… Τι γυρεύει ένα τέτοιο πλάσμα βραδιάτικα σε ένα νεκροταφείο; – Μα για στάσου, τον ξέρω αυτόν τον τάφο, είπα, είναι παραγγελία από το εξωτερικό, πανάκριβος, χάι τεκ, ασήκωτος, έχει και Bluetooth και wifi… Μα δεν καταλαβαίνω… Λυπάμαι κοπελιά, αλλά κανονικά το πρωτόκολλό μας στους τάφους V.I.P. μας ορίζει να καλούμε την αστυνομία… – Όχι σε παρακαλώ, μην το κάνεις, θα σου εξηγήσω, μου είπε με μια παρακλητική φωνή – Λοιπόν περιμένω, της είπα με περιέργεια… Άφησε έναν αναστεναγμό και ήπιε μια μεγάλη ρουφηξιά φρέντο καπουτσινάκι. – Ο Ζεκής Γεράσιμος που γράφει ο τάφος δεν είναι ένας νεκρός άνθρωπος, είναι το ψεύτικο όνομα που επέλεξε μια καταζητούμενη διεθνή ομάδα χάκερ που υπέκλεψε κρυφά αρχεία και μυστικούς κωδικούς πρόσβασης στα διεθνή ηλεκτρονικά συστήματα και ανακάλυψε τη μεγαλύτερη πλεκτάνη όλων των εποχών. Μιλάμε για τρισεκατομμύρια δολάρια. Μια πλεκτάνη που έχει να κάνει με πολιτικούς, ΜΜΕ, τραπεζίτες, πετρέλαιο, ναρκωτικά, όπλα και Pokemon… Για να διαφύγουν την σύλληψη όμως, επινόησαν το σχέδιο να αποδώσουν όλες τις υποκλοπές και τις παραβιάσεις σε ένα μόνο πλαστό άτομο και μετά να σκηνοθετήσουν την αυτοκτονία του. Ως τελευταίο σημείωμα άφησαν να διαρρεύσει ένα βιντεάκι με την ομολογία του χακερ “antiLamogy” ότι θα πάρει το μυστικό στον τάφο του… Εγώ είμαι από μια μυστική ομάδα χάκερ – δημοσιογράφων που ερευνούμε το θέμα με σκοπό να τα δημοσιοποιήσουμε όλα στο ίντερνετ, κατάφερα να εντοπίσω τον τάφο μόλις την προηγούμενη βδομάδα αλλά δεν υπάρχει και πολύς χρόνος… – Ώστε χάκερ ε; δεν σας περίμενα με τακούνια και τέλειο μαλλί κομμωτηρίου, έκανα ειρωνικό σχολιάκι – Ήρθα κατευθείαν από την δουλειά και δεν πρόλαβα να αλλάξω – Και τι δουλειά είναι αυτή δηλαδή; – Είμαι μοντέλο, τι νόμιζες; ότι επειδή είμαι μια πανέμορφη δεν μπορώ να είμαι και πανέξυπνη και το αντίστροφο; φάε το στερεότυπο στην μούρη… Της χαμογέλασα ευδιάθετα γνέφοντας με μια μικρή υπόκλιση την αποδοχή μου προς το σχόλιο. Προς έκπληξή μου, μου επέστρεψε το χαμόγελο… και μιλάμε για ένα χαμόγελο έργο τέχνης, σίγουρα θα ήταν και μοντέλο για οδοντόκρεμες σκέφτηκα…

Ξαφνικά ένας ήχος ακούστηκε, γυρίσαμε να δούμε, από παντού ξεπετάγονταν σκοτεινές φιγούρες με φωτισμένα χλωμά πρόσωπα ζόμπι που περπατούσαν σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Το αίμα μου πάγωσε καθώς η φρίκη με διαπέρασε σύγκορμο. Η μοντέλα άνοιξε το λάπτοπ γρήγορα όπου ένα μήνυμα με κόκκινα γράμματα και με ένα θαυμαστικό αναβόσβηνε στην οθόνη. – Ωχ το σύστημα μας εντοπίζει, είπε με αγωνία, δεν έχουμε πολύ χρόνο, αλλά δεν έχει τελειώσει το download, έφτασε στο 99%, ε αμάν πια τόσες νύχτες το bandwidth μου έχει σπάσει τ’ αρχ#&@… – Μήπως τελειώνει η μπαταρία του τάφου; ρώτησα. – Ναι μπορεί, δεν θα είναι συνδεδεμένος με την ΔΕΗ για να είναι πιο secure. – Με τα ζόμπι που πλησιάζουν τι θα κάνουμε μου λες; – Σταμάτα, μην λες ζόμπι τα παιδιά επειδή είναι λίγο ζαβλακωμένα… – Mα… και τότε διαπιστώνω ότι όντως δεν ήταν ζόμπι αλλά αποβλακωμένα 16χρονα που προχωρούσαν σαν υπνοβάτες κοιτάζοντας μόνο το κινητό τους… – ωχ αυτή η τρέντι βλακεία είναι; – Ναι παίζουν Pokemon Go* και νομίζουν ότι είναι στην τελική πίστα, μου είπε η μοντέλα-χακερισσα, αν μας δούνε μέσα από τις οθόνες τους θα τους φαινόμαστε ως τα πιο περιζήτητα Pokemon*, εννοείται όμως ότι το σύστημα βλέπει μέσα από τις κάμερες των κινητών τους και θα ανακαλύψει ποιοι είμαστε και πως μοιάζουμε, οπότε για να εμφανίζει το σύστημα την τοποθεσία μας γεμάτη Pokemon σημαίνει ότι μάλλον μας μυρίστηκε… μα πως;…

Και όντως κάτι τέτοιο είχε συμβεί… Τρία μαύρα τζιπάκια εμφανίστηκαν από το πουθενά και σε λίγο πλάκωσαν κάτι κουστουμάτοι τύποι. Ήταν σαν πράκτορες του FBI στις ταινίες, αλλά πιο αρρενωποί, πιο σκληροί, πιο γυμνασμένοι, με πιο εξελιγμένα όπλα, πιο πολλά μούσκουλα, πιο μαυρισμένοι, με πιο σιδερωμένα πουκάμισα, πιο ξυρισμένοι κόντρα, πιο αδίστακτοι, η ελίτ των κακών με λίγα λόγια… – Ωχ την βάψαμε, είπε η πεντάμορφη, τουλάχιστον κατέβηκαν τα αρχεία, 100% επιτέλους!, δυστυχώς όμως δεν έχουμε διαφυγή, είμαστε παγιδευμένοι εδώ…

Σε κάθε περιπέτεια όμως, εκεί που φαίνεται να υπάρχει αδιέξοδο για τους ήρωες, υπάρχει πάντα και κάτι ακόμη, ένα απρόβλεπτο στοιχείο που δίνει τη διέξοδο. Μερικές φορές τη λύση δίνει μάλιστα ένα περιφερειακό πρόσωπο στην πλοκή της περιπέτειας. Καλά καταλάβατε, εγώ! – Ακολούθησέ με, ξέρω πως θα την γλιτώσουμε, υπάρχει ένας τάφος εδώ πιο κάτω ο οποίος είναι είσοδος που οδηγεί σε υπόγειο τούνελ που βγάζει πίσω από τον λόφο! Φτάσαμε σκύβοντας στο ύψος των τάφων και σχεδόν κρατώντας την αναπνοή μας μην μας αντιληφθούν, αλλά τα καταφέραμε. Όταν βγήκαμε από την άλλη πλευρά του λόφου που συνόρευε με το νεκροταφείο είχε αρχίζει να ξημερώνει. – Μου έσωσες την ζωή, είπε η απλά φανταστική κούκλα και με φίλησε με πάθος. Το φιλί… τι να σας πω; ό,τι και να σας πω, πάλι λίγο θα είναι… ένοιωσα σαν κοινός θνητός που τον αγγίζει μια θεά και μάλιστα με πάθος… εκτοξεύτηκα στον ουρανό… από το δεξί μου μάτι ένα ζεστό δάκρυ κύλησε…

Απέναντί μας βρίσκονταν ένα υπερκατάστημα τεχνολογίας, η σωτηρία μας. Αποφασίσαμε να μείνουμε κρυμένοι μέσα στους θάμνους μέχρι να ανοίξει. – Πιάνω γρήγορο wifi, είπε η απίστευτη τελειότητα όταν αργότερα καθίσαμε στο καφέ του να τσιμπήσουμε πρωινό και να πιούμε ένα καφεδάκι, αποστέλλω τα στοιχεία στην ομάδα μου, και σε λίγα λεπτά: τα καταφέραμε! Μετά γύρισε προς το μέρος μου και μου χαμογέλασε σκάζοντας και ένα φιλάκι, – Και επίσης θα σου φανεί ενδιαφέρον να δεις αυτό… μπήκε σε μια πλατφόρμα και έβαλε διάφορους κωδικούς για λίγα λεπτά και μετά… Επιβεβαίωση πρόσβασης. Προσοχή! Έχετε τον έλεγχο του παγκόσμιου πληθυσμού των Pokemon και της τοποθεσίας τους. – Τώρα δικό σου… είπε η υπέρτατη φαντασίωση καθώς μου παραχωρούσε το λαπτοπ. Πήρα το λαπτοπ με ανυπομονησία… Τώρα θα δείτε με αυτήν τη βλακεία… Θέλετε να διαγράψετε τον παγκόσμιο αριθμό των Pokemon; ΝΑΙ, Προσοχή το παιχνίδι Pokemon Go και τα δεδομένα στους server θα καταστραφούν αυτοστιγμεί. Είστε σίγουροι; Θέλετε σίγουρα να προχωρήσετε;

ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ!… αρκετά με την ανοησία, ανοίξτε και κανα βιβλίο…

Pokemon go

 

Advertisements