«πρώτο» φιλί

«- Πάμε όμως να παρακολουθήσουμε το ρεπορτάζ που επιμελήθηκε η Βίκυ Τομπουλίδου… – Η κωμική τηλεοπτική σειρά-φαινόμενο που κέρδισε της καρδιές των τηλεθεατών για τέσσερις σεζόν τελειώνει σήμερα με ένα διπλό σε διάρκεια επεισόδιο. Η ιστορία των τεσσάρων συγκατοίκων που αγαπήσαμε, του Έντι, του Γουίλι, του Τζέσσε και της Νικόλ φτάνει στο τέλος της και η μεγάλη αγωνία όλων μας θα λυθεί σε λίγες ώρες: θα ομολογήσουν τον αμοιβαίο κρυφό έρωτά τους ο Τζέσσε και η Νικόλ; θα φιληθούν επιτέλους; Οι τηλεθεατές θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν το τελευταίο επεισόδιο των «Συγκατοίκων» και να ικανοποιήσουν την περιέργεια τους για το τι γίνεται στο τέλος σήμερα στις 22:00. Παρόλο που πολλές εικασίες παρουσιάστηκαν από εφημερίδες, περιοδικά και στο διαδίκτυο, οι παραγωγοί κράτησαν επτασφράγιστο μυστικό το τέλος της σειράς διαμηνύοντας ότι οι φίλοι της σειράς θα αποζημιωθούν για την αγωνία τους, όμως είναι προφανές ότι η κρυφή επιθυμία όλων είναι να δουν την Νικόλ και τον Τζέσσε μαζί. Ότι και να γίνει όμως, το τελευταίο επεισόδιο αναμένεται συναρπαστικό και φαίνεται να έχει προκαλέσει γιορτή σε όλη την χώρα αφού δεν είναι λίγες οι πόλεις που θα προβάλλουν σε κεντρικές πλατείες την σειρά σε απευθείας σύνδεση με τον τηλεοπτικό σταθμό. Ήδη αρκετοί μικροπωλητές έχουν πάρει θέση στις πλατείες όπου σε λίγες ώρες θα αρχίσουν να συρρέουν οι φίλοι της σειράς για το τελευταίο επεισόδιο.»

Πολλοί μου έχουν πει ότι μοιάζω ίδια με την Νικόλ στους Συγκατοίκους, αν και αυτή έχει λίγο πιο ξανθά μαλλιά. Το παίρνω πάντα σαν κομπλιμέντο. Αγαπώ την Νικόλ σε αυτήν τη σειρά, μου αρέσει το στυλ της, οι ατάκες της, η ευδιαθεσία της και την συμπονώ πολύ που έχει αυτόν τον ανομολόγητο έρωτα για τον Τζέσσε και φοβάται να του το πει. Την καταλαβαίνω και τσατίζομαι που αυτός ο Τζέσσε που όλοι ξέρουμε ότι την γουστάρει τόσο, δεν τολμάει να της το πει ή να την αγκαλιάσει σφιχτά και να την φιλήσει αντρίκια. Όμως τώρα στο τέλος πιστεύω όλα θα λυθούν και θα εξομολογηθούν ότι είχαν συναισθήματα από την αρχή και πιστεύω ότι θα δούμε το πιο τέλειο κινηματογραφικό φιλί στην ιστορία της τηλεόρασης.

Για αυτό και είπα να απολαύσω το τελευταίο επεισόδιο στην κεντρική πλατεία του δημαρχείου σαν σε σινεμά. Η πλατεία ήταν γεμάτη με νεαρά ζευγάρια. Αχ τι καλά να ήμουν και εγώ με κάποιον, σκεφτόμουν. Όχι ότι δεν είχε και αρκετές παρέες με single βέβαια. Και το παιχνίδι με τα βλέμματα ανάμεσα σε αγνώστους έδειχνε ότι υπήρχε μια παιχνιδιάρικη ερωτική διάθεση στην ατμόσφαιρα. Η ματιά μου έπεσε σε ένα παλικάρι από μια άλλη παρέα, έμοιαζε τόσο πολύ με τον Τζέσσε από την σειρά, τα βλέμματά μας για μια στιγμή διασταυρώθηκαν, υπήρχε ένας μαγνητισμός ίσως και μόνο επειδή μοιάζαμε με τους πρωταγωνιστές της σειράς. Εγώ ήμουν με την κολλητή μου την Σίση. Η Σίση είχε γκόμενο αλλά τύχαινε να βρίσκεται σε άλλη πόλη. Ο ουρανός ήταν καθαρός και παρόλο που σήμερα ήταν μια από τις πιο ζεστές μέρες του Ιουνίου, ένα δροσερό αεράκι που φυσούσε τώρα έκανε τα πράγματα πολύ πιο ευχάριστα. Σε λίγο το επεισόδιο άρχιζε, ακούστηκε ένα ζεστό και ενθουσιώδες χειροκρότημα συνοδευόμενο από σφυρίγματα και ζητωκραυγές από όλη την πλατεία… που να ξέραμε… (…)

Ε όχι! Δεν είναι δυνατόν! Δεν το πίστευα, κανείς δεν το πίστευε!… Στην αρχή ακούστηκε ένα δυνατό «Όουου» σε όλη την πλατεία… Μετά για λίγες στιγμές σιωπή και μετά επικράτησε το χάος! Δεν ξέρω από πού ξεκίνησε η πρώτη σπίθα, από πού άρχισαν να σπάνε τζάμια και αντικείμενα, σε λίγο όμως ο πανικός είχε γενικευτεί παντού… Ίσως να ήταν η μόνη υγιής ψυχολογική αντίδραση σε αυτό το τέλος της σειράς, η μόνη εκτόνωση μετά την σφαλιάρα του τέλους να τρελαθούμε όλοι εντελώς και να παραδοθούμε σε μια ανεξέλεγκτη καταστροφική μανία. Η αντίδρασή μας ήταν τόσο έντονη που τρόμαζε και εμάς τους ίδιους. Ήμασταν πολύ χειρότεροι από τους πιο αφηνιασμένους μεθυσμένους χούλιγκανς. Ήρεμα χαλαρά ζευγαράκια που είχαν έρθει να παρακολουθήσουν τη σειρά, τώρα βωμολοχούσαν με τις πιο πρόστυχες λέξεις και πετούσαν προς την οθόνη ότι έβρισκαν κοντά τους. Άλλοι έτρεχαν στους δρόμους βλαστημώντας και έσπαγαν ότι έβρισκαν μπροστά τους, αυτοκίνητα, καταστήματα, ή έβαζαν φωτιά σε κάδους και τους πετούσαν στην μέση του δρόμου. Άλλοι έσκιζαν τις μπλούζες τους που είχαν στάμπες από ήρωες της σειράς και τις έβαζαν φωτιά ή τις ποδοπατούσαν φρενιασμένοι. Παντού επικρατούσε μια ιερή τρέλα… Μπάτσοι δεν υπήρχαν, ποιος θα σκεφτόταν να περιφρουρήσει ερωτευμένα ζευγαράκια που ήρθαν να δουν μια κωμωδία;…

Μέσα στον πανικό έχασα και τη Σίση. Σε κάποια στιγμή και ενώ προσπαθούσα να σπάσω ένα τζιπάκι, εμφανίστηκε μια γιαγιά από το πουθενά και με ρώτησε με απορία τι γίνεται. Της απάντησα ευγενικά μέσα σε ελάχιστες λέξεις: – Ο Τζέσσε και η Νικόλ δεν τα φτιάχνουν στο τελευταίο επεισόδιο!! Μένουν λέει φίλοι!  Τα μάτια της γιαγιάς άρχισαν να κοκκινίζουν και φλέβες πετάχτηκαν από το μέτωπό της. –Ε όχι ρε γαμώ τους κερατάδες τους σεναριογράφους, με ποιο δικαίωμα μας το κάναν αυτό; είπε με στριγγλιστή φωνή και την επόμενη στιγμή πήρε το μπαστούνι της και το κοπάνισε με βία στον καθρέφτη του τζιπ ο οποίος έγινε χίλια κομμάτια από την ισχυρή μαγκουριά…

Έτσι πέρασε αρκετή ώρα και οι φίλοι της σειράς που είχαν μετατραπεί σε πρωτόγονους βάνδαλους δεν φαινόταν να έχουν εκτονωθεί ή έστω κουραστεί. Τίποτε δεν φαινόταν να μπορεί να σταματήσει αυτήν την παράλογη κρίση καταστροφικού θυμού και τώρα από αρκετά σημεία της πόλης φλόγες ξεπετάγονταν. Αν συνέχιζε αυτή η μανία σίγουρα θα ισοπέδωναν όλη την πόλη…

Και τότε έγινε κάτι το μαγικό… Το παλικάρι που είχα σταμπάρει και που έμοιαζε με τον Τζέσσε στην σειρά με κοίταξε με αγωνία και ήρθε κοντά μου, πλησίασα και εγώ προς το μέρος του. Και τότε μέσα στην παραζάλη της καταστροφής και του παροξυσμού και χωρίς να ανταλλάξουμε κουβέντα κοιταχτήκαμε ήρεμα στα μάτια, λες και δεν γινόταν χαμός τριγύρω, λες και υπήρχαμε μόνο εμείς… Την επόμενη στιγμή με αγκάλιασε και φιληθήκαμε παθιασμένα. Δεν ήταν ένα απλό φιλί, ένα συνηθισμένο φιλί που θα μπορούσε να υπάρξει από οποιοδήποτε ζευγάρι υπό κανονικές συνθήκες, όχι, ήταν ότι πιο έντονο παθιασμένο φιλί που είχα νιώσει ποτέ, ήταν το πιο συγκλονιστικό κινηματογραφικό γλωσσόφιλο! Τα κορμιά μας έτρεμαν από την ένταση. Ήταν τόσο κινηματογραφικό που κάποιοι από τους βάνδαλους σταμάτησαν και μας κοίταζαν αποσβολωμένοι, έπειτα μαζεύτηκαν και άλλοι τριγύρω. Κάποιοι άρχισαν να φωνάζουν χαρούμενοι και να χειροκροτάνε, καθώς οι φωνές γίνονταν πιο ρυθμικές ένα σύνθημα ξεπετάχτηκε από όλα τα στόματα «Τζέσσε και Νικόλ, Τζέσσε και Νικόλ, Τζέσσε και Νικόλ». Αυτό προσέλκυσε ακόμη παραπάνω κόσμο από πιο μακριά να πλησιάσει. Κάποιοι άρχισαν να τραβάνε με τα κινητά και να ανεβάζουν βίντεο στο ίντερνετ… Έβλεπαν επιτέλους το πολυπόθητο φιλί της Νικόλ και του Τζέσσε, τι και αν ήταν κάποιοι τυχαίοι σωσίες τους, ήταν αυτό που τόσο επιθυμούσαν, που τόσο είχαν ανάγκη… Ήταν ίσως η μόνη ψυχολογική δίοδος για να καταλαγιάσει  ο απίστευτος ασυγκράτητος θυμός τους και η καταστροφική τους μανία…

Ξαφνικά μια καρέκλα πετάχτηκε και χτύπησε στην πλάτη τον σωσία Τζέσσε, εκείνος τραβήχτηκε από το φιλί με μια κραυγή πόνου και γύρισε να ψάξει από πού είχε εκσφενδονιστεί. Όλα τα βλέμματα γύρισαν προς τον ιερόσυλο υπαίτιο της διακοπής του κινηματογραφικού μας φιλιού, ήταν ένας συμπαθητικός χίπστερ τυπάκος…                                                                                                                                                                         – Σόρι παιδιά, γκάφα, για τη βιτρίνα πήγαινα…

tumblr_m2834zxUdm1r9itwz

Advertisements